باشد،بعضى دگر گفتند:حسيب باشد،پنجم گفتند:جزادهنده باشد.و اصل «مقيت»از قوت باشد و گفته‌اند از قوّة،و قال الزّبير بن عبد المطلب عمّ النّبي -عليه السّلام-فيه بمعنى القادر [١]:

و ذي ضغن كففت النّفس عنه و كنت على مساءته مقيتا
و قال كثيّر [٢]:

و ما ذاك عنها عن نوال أناله و لا أنّني منها مقيت على ودّ
و ابن كثير گفت:المقيت القادر على كلّ شىء.

قوله: وَ إِذٰا حُيِّيتُمْ بِتَحِيَّةٍ -الآية.اين آيت خطاب است از خداى تعالى با جملۀ مؤمنان،حق‌تعالى مى‌فرمايد مردمان را كه:چون كسى شما را تحيّتى كند از سلامى يا دعاء بخير بالبقاء و البركة و طول العمر،شما او را از آن نكوتر بازگوييد.

[أو ردّوها] [٣]،يا مثل آن رد كنيد با او،يعنى به جواب او كنيد.

و«احسن»لا ينصرف است براى وزن فعل و صفت.و«تحيّة»تفعله باشد من حيّاه إذا سلّم عليه و دعا له بطول الحياة.و عطا و ابراهيم گفتند و سدّى و ابن جريج كه:مراد آن است كه چون كسى بر شما سلام كند،جوابش از آن نكوتر دهيد كه او گفته باشد.

در خبر است كه:چون كسى از مسلمانان بر رسول-عليه السّلام-سلام كردى، گفتى:سلام عليك [٤]،گفتى:

و عليك السّلام و رحمة اللّٰه ،چون گفتى:السّلام عليكم و رحمة اللّٰه،[رسول گفتى:

و عليك السّلام و رحمة اللّٰه] [٥]و بركاته هم چنين او زياده گفتى در جواب كه آن‌كس [٦]گفته بودى.

و در خبر مى‌آيد كه چون بندۀ مؤمن برادرش را گويد:

سلام عليك، او را ده حسنه بنويسند،چون گويد [٧]

السّلام عليك و رحمة اللّٰه ،بيست حسنتش بنويسند،

[٢] [١] .تب+شعر.

[٣] .اساس،مت:ندارد،با توجّه به وز و ديگر نسخه بدلها از قرآن مجيد افزوده شد.

[٤] .مر+او.

[٥] .اساس،مت:ندارد،با توجّه به وز و ديگر نسخه بدلها افزوده شد.

[٦] .مر:در جواب آن‌كس كه سلام.

[٧] .مر:و چون بگويد.