روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٣٥ - ترجمه
براى آن نوشتيم بر فرزندان يعقوب كه هركه او بكشد نفسى را [١]بىنفسى يا تباهى كند در زمين چنان باشد بكشت [٢]مردمان را همه و هركه زنده كرد آن پندارى كه زنده كرد مردمان را همه و آمدند [٣]به ايشان پيغمبران ما به حجّتها پس بسيارى از ايشان پس از آن در زمين اسرافكنندهاند.
پاداش [٤]آنان كه محاربه كنند با خدا و پيغامبرش و بشتابند در زمين به تباهى [٥]كه بكشند ايشان را يا بردار كنند يا ببرند دستهايشان و پايهاشان از خلاف يا برانند ايشان را از زمين آن ايشان را نكالى [٦]باشد در دنيا و ايشان را در آخرت عذابى بزرگ.
مگر آنان را كه توبه كنند پيش ازآنكه توانا شويد بر ايشان بدانى كه خداى آمرزنده و بخشاينده است.
اى آنان كه بگرويده [٧]بترسيد از خداى و طلب كنيد به او شفاعت و جهاد كنيد در راه او تا همانا ظفر يابيد.
آنان كه كافر شدند اگر باشد ايشان را آنچه در زمينهاست همه و مانند آن به آن تا فدا كنند به آن از عذاب روز قيامت نپذيرند از ايشان و ايشان را عذابى بود دردناك.
خواهند كه بيرون آيند از دوزخ و نباشند ايشان بيرون آينده ازآنجا و ايشان را باشد
[١] .لت+و.
[٢] .تب:بكشته بود،آج،لب،بكشد تنى را.
[٣] .تب،آج،لب،لت:آمد.
[٤] .وز،تب،لت:پاداشت.
[٥] .وز،لت:به تباهى آن است،تب:تباهى را آن است،آج،لب:به قطع طريق آن است كه.
[٦] .وز:سگالى.
[٧] .تب،لت:بگرويدهايد،آج،لب:ايمان آورديد.