و عملوا الصّالحات،يك معنى دارد عمل صالح كنند تا تلافى فارط كرده باشند، وَ اعْتَصَمُوا بِاللّٰهِ ،و دست به خداى زنند يعنى به دين خداى تمسّك كنند و اعتماد بر خداى كنند، وَ أَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلّٰهِ ،و اعتقاد و عبادت خود خداى را خالص بكنند پس ازآن‌كه براى ريا كرده باشند آنگه كه چنين كنند، فَأُولٰئِكَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ ، آنان كه اين كرده باشند،با مؤمنان باشند در قيامت و حكم ايشان حكم مؤمنان باشد و آن كفر و نفاق [١]كه در روزگار گذشته كرده باشند ايشان را زيان ندارد چه توبه و ايمان حكم آن باطل كرده باشد شرعا.

وَ سَوْفَ يُؤْتِ اللّٰهُ الْمُؤْمِنِينَ أَجْراً عَظِيماً ،و خداى تعالى مؤمنان را مزدى [٢]عظيم خواهد دادن [٣]يعنى ثواب بهشت و چگونه عظيم نباشد آنچه تعظيم و تبجيل قديم جلّ جلاله با آن مقرون باشد و دوامش با بقاء قديم جلّ جلاله پيوسته باشد و كيفيّتش را واصفان وصف ندانند،و صاحب شرع كه افصح العرب است بر سبيل اجمال از آن بيش از اين خبر نتواند دادن كه

ما لا عين رأت و لا اذن سمعت و لا خطر على قلب بشر، هيچ چشم چنان نديده باشد و هيچ گوش چنان نشنيده باشد و با خاطر هيچ آدمى چنان گذشته نباشد.

آنگه حقّ تعالى بازنمود كه منّا علينا،از ماست كه بر ماست و خداى جلّ جلاله از عذاب [٤]مستغنى است كه او را از عذاب ما هيچ [٥]نقصان نيست.براى آن‌كه از طاعت ما او را هيچ منفعت نيست و از معصيت ما هيچ مضرّت نيست فسبحان من لا يزيده طاعة المطيعين و لا ينقصه معصية العاصين لا جرم بيان چنين فرمود كه:

مٰا يَفْعَلُ اللّٰهُ بِعَذٰابِكُمْ إِنْ شَكَرْتُمْ وَ آمَنْتُمْ ،گفت خداى به عذاب شما چه خواهد كردن اگر شكر [٦]و ايمان آرى و اگر هيچ نيست در ايمان و طاعت تو جز آن‌كه اگر شاكر نعمت او باشى او وعده داد كه نعمتت [٧]بيفزايم و منقطع نكنم و در آجل ثواب آنت بيش از آن دهم و بر سرى شكرت گويم كه اگرچه تو بندۀ كفورى

[١] .آج،لب:نفاقى.

[٢] .مت:مژدى.

[٣] .آج،لب:داد.

[٤] .وز+ما.

[٥] .آج،لب،مر:از عذاب ما هيچ راحت نيست و از عفو ما.

[٦] .تب،آج،لب،مر+كنيد.

[٧] .مت،تب،آج،لب،مر:نعمت.