روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن
(١)
جلد ششم
١ ص
(٢)
ادامه سوره نساء
١ ص
(٣)
سوره النساء (4) آیات 62 تا 70
١ ص
(٤)
ترجمه
١ ص
(٥)
سوره النساء (4) آیات 71 تا 79
١٥ ص
(٦)
ترجمه
١٥ ص
(٧)
سوره النساء (4) آیات 80 تا 91
٢٨ ص
(٨)
ترجمه
٢٨ ص
(٩)
سوره النساء (4) آیات 92 تا 96
٥٢ ص
(١٠)
ترجمه
٥٢ ص
(١١)
سوره النساء (4) آیات 97 تا 104
٧٦ ص
(١٢)
ترجمه
٧٦ ص
(١٣)
سوره النساء (4) آیات 105 تا 116
٩٨ ص
(١٤)
ترجمه
٩٨ ص
(١٥)
سوره النساء (4) آیات 117 تا 130
١١٤ ص
(١٦)
ترجمه
١١٤ ص
(١٧)
سوره النساء (4) آیات 131 تا 147
١٣٧ ص
(١٨)
ترجمه
١٣٧ ص
(١٩)
سوره النساء (4) آیات 148 تا 161
١٦٣ ص
(٢٠)
ترجمه
١٦٣ ص
(٢١)
سوره النساء (4) آیات 162 تا 170
١٨٧ ص
(٢٢)
ترجمه
١٨٧ ص
(٢٣)
سوره النساء (4) آیات 171 تا 176
٢٠٢ ص
(٢٤)
ترجمه
٢٠٢ ص
(٢٥)
سورة المائدة
٢١٤ ص
(٢٦)
سوره المائدة (5) آیات 1 تا 5
٢١٥ ص
(٢٧)
ترجمه
٢١٥ ص
(٢٨)
سوره المائدة (5) آیات 6 تا 11
٢٦٤ ص
(٢٩)
ترجمه
٢٦٤ ص
(٣٠)
سوره المائدة (5) آیات 12 تا 19
٢٩١ ص
(٣١)
ترجمه
٢٩١ ص
(٣٢)
سوره المائدة (5) آیات 20 تا 26
٣١٢ ص
(٣٣)
ترجمه
٣١٢ ص
(٣٤)
سوره المائدة (5) آیات 27 تا 37
٣٣٤ ص
(٣٥)
ترجمه
٣٣٤ ص
(٣٦)
سوره المائدة (5) آیات 38 تا 45
٣٦٧ ص
(٣٧)
ترجمه
٣٦٧ ص
(٣٨)
سوره المائدة (5) آیات 46 تا 53
٤٠٣ ص
(٣٩)
ترجمه
٤٠٣ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص

روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٦٠ - ترجمه

اين معنى اين بيتها بگفت.

الا ابلغا همدان امّا لقيتها على النّأى لا يسلم عدوّ يعيبها
لعمر ابيها انّ همدان يتّقى الا له و يقضي بالكتاب خطيبها
و قوله فَاعْلَمُوا أَنَّ اللّٰهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ،در جاى خبر الّذين است و تقدير آن است فهو مغفور له مرحوم فاعلموا ذلك.

يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ ،خداى تعالى در اين آيت مؤمنان را فرمود تا از او بترسند و از معاصى او اجتناب كنند و از محارم او دور باشند و در موجبات عقاب او خوض نكنند وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ و فرمود ايشان را تا طلب وسيله كنند وسيله چيزى باشد كه به او توسّل كنند و توصّل به كارى يقال توسّل اليه بكذا و توصّل و تسبّب و تذرّع،قال الشّاعر [١]:

اذا غفل الواشون [٢]عدنا لوصله و عاد التّصافى بيننا و الوسائل
و قال رؤبة [٣]:

و النّاس ان فضّلتهم فضائلا كلّ الينا يبتغى الوسائلا
حسن بصرى گفت وسيله قربت باشد.زيد اسلم گفت وسيله محبّت باشد و معنى آن است كه تحبّبوا الى اللّٰه [٤]،بعضى مفسّران گفتند معنى آن است:اتّقوا اللّٰه، از خداى بترسيد[٣٨٦-ر]و ترس او را [٥]سبب‌سازى [٦]و سبب وسيله.

بعضى دگر [٧]گفتند توسّل [٨]و تسبّب كنيد [٩]به خداى به فعل طاعات و اجتناب معاصى و بعضى دگر گفتند توسّل به خداى تعالى به اجتناب محارم و مآثم.و باقر -عليه السّلام-گفت توسّل كنيد [١٠]به خداى به طلب رضاى او به آن‌كه به قضاى او رضا دهى [١١]و بر بليّت او صبر كنى و در سبيل او جهاد كنى.


[٢] [١] .تب+شعر.

[٣] .اساس،مت:الوارشون،با توجّه به وز و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد.

[٤] .اساس و ديگر نسخه بدلها:تجيبون الى اللّٰه،با توجّه به لت و فحواى كلام تصحيح شد.

[٥] .آج،لت+قربت.

[٦] .تب،مر:سازيد.

[٧] .مر:ديگر/دگر.

[٨] .مر:توصل.

[١٠] [٩] .آج،لب،لت:كنى/كنيد.

[١١] .تب،مر:دهيد/دهى.