روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٥٠ - ترجمه

توقّف كرد تا آن ديگ از [١]آتش] [٢]فروگرفتند و آن مرد را [٣]اهل خانه و كودكان او از آن بخوردند و آن كودك همسايه را چيزى ندادند.آن كودك ازآنجا برگشت دلتنگ و با خانه بر [٤]پدر رفت و در خانه چند گونه طبخ [٥]ساخته بودند و انواع طعام بود ايشان را،كودك گفت:مرا از اين كه شما را هست هيچ نمى‌بايد.مرا [٦]آن مى‌بايد كه فلان همسايه مى‌پخت و پيش من بخوردند و مرا ندادند.بسيار انواع طبيخ [٧]بر او عرض كردند [٨]،هيچ نخواست [٩]از آن.رنجور [١٠]شد و كس فرستاد و آن صالح مرد [١١]را بخواند و گفت:اى شيخ تو همسايۀ من باشى،شايد كه مرا از تو رنج باشد؟گفت:

حاشا [١٢]چرا و از كجا افتاد [١٣]اين شكايت؟قصّه با او بگفت.مرد فروماند ساعتى و گفت:اين سرّى است كه تو مى‌فرمايى آشكارا كردن و الّا من هرگز اين سرّ [١٤]آشكارا نكردمى.من نه براى بخيلى [١٥]نواله به كودك تو ندادم و لكن براى آن‌كه خداى داند [١٦]كه آن طعامى بود كه خداى تعالى ما را [١٧]مباح بكرده است و شما را مباح نيست.مرد گفت:يا سبحان اللّٰه،و [١٨]طعامى باشد كه در شرع تو را حلال باشد و ما را حلال نباشد؟گفت:بلى.گفت:و آن كدام است.او برخواند: فَمَنِ اضْطُرَّ فِي مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجٰانِفٍ لِإِثْمٍ فَإِنَّ اللّٰهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ،بگفت او را كه:آنچه من مى‌خوردم [١٩]مردارى بود و مرا [٢٠]مباح بود[و شما را مباح نبود.] [٢١]مرد توانگر رنجوردل [٢٢]شد و گفت: