ايّها الرّكب [١]المخبّون على الارض مجدّون
كما انتم كنّا و كما نحن تكونون
ازآنجا برگشت و آن تماشا بر او منغّص [٢]شد.روزى چند بر آمد دگرباره با عدىّ بن زيد به تماشا مى‌رفت به گورستانى دگر بگذشتند.عدىّ بن زيد گفت:ايّها الملك!دانى تا اين گورها به زبان اعتبار چه مى‌گويند؟گفت:نه.گفت مى‌گويد [٣]:

من رانا فليحدّث نفسه أنّه موف على قرن الزّوال
و صروف الدّهر لا تبقى لها و لما تأتى به صمّ الجبال
ربّ ركب قد أناخوا حولنا يشربون الخمر بالماء الزّلال
و الأباريق عليها فدم و عتاق الخيل تردى فى الجلال
عمّروا دهرا بعيش حسن آمنى دهرهم غير عجال
ثمّ اضحوا لعب الدّهر بهم و كذاك الدّهر حالا بعد حال
يروى:كذاك الدّهر يلهو بالرّجال [٤].ازآنجا برگشت و تماشا رها كرد و با خانه شد،و عدىّ بن زيد را گفت:امشب سحرگاه با پيش من آى.عدىّ بن زيد سحرگاه برفت.او را ديد جامۀ ملوك بكنده و پلاس پوشيده آنگاه برخواست [٥]و ملك رها كرد و با رهبان در عبادت گرفت [٦]،و فرزندان او [٧]عابد شدند و دختر او هند بنت النّعمان بر ظهر كوفه ديرى كرد.آن را دير هند گويند.

هشام بن الكلبىّ گويد:چون خالد بن الوليد عين التّمر بگشاد،احوال دختران نعمان بن منذر پرسيد.گفتند:يكى فرمان يافت و يكى در بعضى [٨]ديرها مانده است.

بيامد و بر او سلام كرد و گفت:احوال شما چون بود چون اين جا رسيد [٩]؟گفت:

[١] .تب:الراكبون،مر:الراكب.

[٢] .مر:منقض.

[٣] .تب+شعر.

[٤] .اساس و ديگر نسخه بدلها:الدّهر بالرجال،چاپ شعرانى(٣٦/٤):الدهر يلهو بالرجال.

[٥] .وز،لت:خاست.

[٦] .مر:در عبادت ايستاد.

[٧] .مر+هم.

[٨] .لب،مر:بعض.

[٩] .لب:رسيدى.