پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٣ - ٥- حدّ مرتد

اموال مردم هجوم برده‌اند، مجازات قطع انگشتان، و اگر هر دو جنايت را مرتكب شده‌اند، هم اعدام مى‌شوند و هم براى عبرت مردم به دار آويخته خواهند شد؛ و براى كسانى كه تنها اسلحه به روى مردم كشيده‌اند؛ و آنها را ترسانده‌اند؛ بى آنكه مرتكب جنايت بيشترى شوند، مجازات تبعيد تعيين شده است؛ در ميان فقها و مفسّران گفتگوى مفصّلى است، كه اينجا جاى شرح آن نيست، و مى‌توانيد شرح بيشتر را در اين زمينه از كتب فقهى (كتاب حدود، بحثِ «حدّ محارب») و همچنين تفاسير قرآن از جمله در تفسير نمونه‌ [١] بخوانيد.

اين‌ حدود چهارگانه‌ در متن قرآن مجيد آمده است، و امّا شش حدّى كه تنها در سنّت به آن اشاره شده است حدود زير است.

٥- حدّ مرتد

منظور از «مرتد» كسى است كه اسلام را بپذيرد؛ سپس از آن بازگشت كند و اعلام جدايى نمايد؛ و در اسلام حدّ شديدى براى آنها ذكر شده و فلسفه‌اى دارد كه بعداً به آن اشاره خواهد شد.

در قرآن مجيد تنها به مذّمت شديد آنان و وعده عذاب عظيم الهى نسبت به آنها اشاره شده، بى آنكه سخن از چگونگى كيفر دنيوى آنها به ميان آمده باشد، در آيه ١٠٦ سوره‌ «نحل» مى‌خوانيم:

مَنْ كَفَرَ بِاللَّهِ مِنْ بَعْدِ ايمانِهِ الّا مَنْ اكْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌ بِالايمانِ، وَ لكِنْ مَنْ شَرَحَ بِالْكُفْرِ صَدْراً فَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ مِنَ اللَّهِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظيمٌ‌: «كسانى كه بعد از ايمان كافر شدند- بجز كسانى كه تحت فشار واقع شده‌اند در حالى كه قلبشان آرام و با ايمان است- آرى، آنها كه سينه خود را براى پذيرش كفر گشوده‌اند، غضب خدا بر آنهااست؛ و عذاب عظيمى در انتظارشان‌

[١]. جلد چهارم تفسير نمونه، صفحه ٣٦٠، ذيل آيه مورد بحث ..