پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٢ - سبق و رمايه (مسابقه سوارى و تير اندازى)

به روشنى استفاده مى‌شود؛ كه مسلمانان حتى در حال صلح بايد آمادگى و قدرت نظامى خود را حفظ كنند؛ و اگر روز به روز فنون جنگى پيشرفته‌تر شود؛ آنها هم به طور مداوم آموزش هاى نظامى را هماهنگ با آن ببيند، و همچنين سلاح هاى پيشرفته را به هر قيمتى كه هست در اختيار بگيرند؛ و با توجه به اينكه‌ «قوّه» (نيرو) تمام نيروهاى معنوى و مادى انسانى و غير انسانى را شامل مى‌شود، همه اينها را آماده سازند.

در آيه ٧١ سوره‌ «نساء» مى‌خوانيم: يا ايُّهَا الَّذينَ آمَنُوا خُذُوا حِذْرَكُمْ فَانْفِرُوا ثُباتٍ اوْ انْفِرُوا جَميعاً: «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! آمادگى خود را در برابر دشمن حفظ كنيد و در گروه‌هاى متعدد يا به صورت دسته واحد (طبق شرايط موجود)، به سوى دشمن حركت نماييد».

با توجه به اينكه‌ «حذر» (بر وزن خضر) به معناى بيدارى و هوشيارى و آماده باش در برابر خطر است، و گاه به معنى وسيله‌اى است كه با كمك آن با خطر مبارزه مى‌شود؛ لزوم آماده باش دائمى مسلمين در مقابل دشمن، به خوبى روشن مى‌گردد.

جمله‌ فَانْفِرُوا ثُباتٍ اوْ انْفِرُوا جَميعاً با توجه به معنى نفر (كوچ كردن) نشان مى‌دهد كه مسلمانان نبايد بنشينند تا دشمن بر آنها هجوم برد؛ بلكه بايد به استقبال دشمن بروند- و پيش از تهاجم- بر او هجوم برند و از روش‌هاى مختلف براى اين امر استفاده نمايند،- گاه به صورت گروه هاى پراكنده، جنگ پارتيزانى بر ضدّ او به راه بيندازند، و گاه به صورت ارتش منظّم و يكپارچه حمله را آغاز نمايند-، و در هر جا مطابق مقتضاى زمان و مكان عمل كنند.

سبق و رمايه (مسابقه سوارى و تير اندازى)

در راستاى مسأله آموزش هاى نظامى در اسلام نه تنها به مسأله آموزش تيراندازى و