پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٥ - دعوت به يك اصل اساسى مشترك

انباشته شده و بايد از طريق مناظره صحيح ذهن آنها را خالى كرد تا آماده پذيرش حق گردد.

دعوت به يك اصل اساسى مشترك‌

در چهارمين آيه، اهل كتاب را مخاطب ساخته و به پافشارى به موارد اشتراك كه اصل توحيد و شاخه‌هاى آن است، دعوت مى‌كند، مى‌فرمايد: «بگو:" اى اهل كتاب! بياييد به سوى سخنى كه ميان ما و شما يكسان است؛ كه جز خداوند يگانه را نپرستيم و چيزى را شريك او قرار ندهيم؛ و بعضى از ما، بعضى ديگر را- جز خداوند يگانه- به خدايى نپذيرند".» قُلْ يا اهْلَ الْكِتابِ تَعالَوا الى كَلِمَةٍ سَواءٍ بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمْ أَنْ لانَعبُدَ الّا اللَّهَ وَلا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئاً وَلايَتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضاً ارْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ‌. [١]

و در پايان مى‌افزايد: «هر گاه (از اين دعوت،) سرپيچى كنند، بگوييد:" گواه باشيد كه ما مسلمانيم"» (و بر خطّ توحيد پيش مى‌رويم).

دعوت به سوى قدر مشترك، بهترين راه براى همزيستى دو مذهب مختلف است؛ چرا كه غالباً نمى‌توان از يك گروه بخواهيم تمام عقايد را رها كند و تابع ديگرى گردد، و اگر هم منطقى باشد، عملى نيست؛ پس بهتر اين است كه اگر پيروان اديان ديگر، بعد از شنيدن دلايل مختلف به اسلام نگرويدند آنها را در عقايد خاصّ خودشان رها كنيم و در قدر مشترك همكارى نماييم و بهترين قدر مشترك بين همه اديان آسمانى همان‌ «اصل توحيد و يگانگى» خدا در ذات و صفات است.

حتّى طرفداران تثليت- توجّه داشته باشيد كه اعتقاد به خدايان سه گانه به تصريح دانشمندان مسيحى در عصر مسيح و قرن اوّل بعد از او وجود نداشت و بعداً به عللى پيدا

[١]. سوره آل عمران، آيه ٦٤ ..