پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٧ - چه كسى حقّ داورى و قضاوت دارد؟

چه كسى حقّ داورى و قضاوت دارد؟

اشاره‌

همان گونه كه حكومت و حاكميّت بنابر اصل مسلّم توحيد افعالى به خداوند باز مى‌گردد، حقّ داورى نيز از آن كسانى است كه او اجازه فرموده است.

توحيد افعالى مى‌گويد: همه كارها به سوى خدا باز مى‌گردد؛ و توحيد خالقيّت مى‌گويد:

همه چيز در اين عالم از او نشأت مى‌گيرد؛ و توحيد حاكميّت كه از شاخه‌هاى توحيد خالقيّت است مى‌گويد: حكومت مخصوص پروردگار است، و همين امر سبب مى‌شود كه در قلمرو حكومت خدا داورى و قضاء نيز از آن او باشد؛ و از آن كسانى كه او داورى آنها را مجاز شمرده است.

از سوى ديگر توحيد اطاعت مى‌گويد: تنها فرمان خدا، و فرمان كسانى كه فرمانشان به فرمان خدا باز مى‌گردد، مقبول و مطاع است؛ بنابراين در احكام قضائى نيز حكم و فرمانى قابل قبول است كه به اذن پروردگار باشد.

اگر از اين ديدگاه به جامعه انسانى بنگريم مبدأ حقّ داورى و قضاوت بسيار روشن خواهد بود؛ و در تشخيص آن هرگز سرگردان نخواهيم شد. زيرا نگاه به نقطه‌اى مى‌دوزيم كه هستى از آن جا سرچشمه مى‌گيرد و آفرينش ما از سوى او و فرمان در همه جا فرمان اواست؛ بنابراين بايد هميشه بكوشيم كه محاكم قضائى ما به فرمان او برگردد، مشروعيّت خود را از ناحيه او كسب كند، و رنگ الهى به خود بگيرد.

با اين اشاره به قرآن باز مى‌گرديم و مسأله انحصار داورى را به داورى اللَّه پى‌گيرى‌