پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦١ - رفتار مسلمين با غير اهل ذمّه

محفوظ بماند- وارد شده و خلخال و دستبند و گردنبند و گوشواره‌هاى آنان را از تنشان بيرون آورده، در حالى كه هيچ وسيله‌اى براى دفاع از خود، جز گريه و التماس كردن نداشته‌اند ... اگر به خاطر اين حادثه دردناك، مسلمانى از روى تأسف دق كند و بميرد ملامت نخواهد شد، بلكه از نظر من شايسته سزاوار است». [١] در اينجا امام عليه السلام زنان معاهد غير مسلمان را همطراز زنان مسلمان در لزوم دفاع از آنها قرارداده، و از غارت اموال آنان آن چنان ناراحت شده كه مى‌فرمايد: «اگر كسى اين خبر را بشنود و از اندوه و غصّه بميرد، جاى سرزنش ندارد!»

تعبيرى از اين گوياتر درباره دفاع از حيثيّت اهل ذمه و جان و مال و ناموس آنها پيدا نمى‌شود.

٦- در حديثى آمده است كه: «در عصر اميرالمؤمنين على عليه السلام، حضرت پيرمرد نابينائى را ديد كه در كوچه‌ها گدايى و تقاضاى كمك از مردم مى‌كند، تعجّب كرد كه چرا بايد در كشور اسلام چنين صحنه‌اى ديده شود، هنگامى كه از جريان سؤال فرمود، عرض كردند:" يا اميرالمؤمنين اين يك فرد مسيحى است كه مسلمانان از كمك كردن به او دريغ دارند"، على عليه السلام ناراحت شد و فرمود:" اسْتَعْمَلْتُمُوهُ حَتّى اذا كَبُرَ وَ عَجَزَ مَنَعْتُمُوه؟ انْفَقُوا عَلَيْهِ مِنَ بَيْتِ الْمالِ":

" هنگامى كه قوى و نيرمند بود از نيروى او استفاده كرديد، امّا اكنون كه پير و ناتوان شده رهايش كرديد؟!"- اين برخلاف انسانيّت و انصاف و مروّت است!- سپس افزود:" از بيت المال مسلمين به او انفاق كنيد"» (و براى او حقوقى قرار دهيد). [٢]

رفتار مسلمين با غير اهل ذمّه‌

[١]. نهج البلاغة، خطبه ٢٧ ..

[٢]. وسائل الشيعه، جلد ١١، صفحه ٤٩، باب ١٩ از ابواب جهاد العدوّ ..