پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧١ - لزوم سازمان هاى اطلاعاتى در روايات اسلامى
خوبى مىتوان به اين حقيقت پى برد كه حكومت اسلامى نبايد از اين مسأله مهم غافل بماند و بايد در دو بخش، فعاليت وسيع و حساب شدهاى داشته باشد: از تحرّكات نظامى و سياسى و اقتصادى دشمن كه به نحوى با سرنوشت مسلمانان ارتباط دارد آگاه باشد، و هم فعاليت هاى جاسوسى دشمنان را كه مىخواهند با عمال نفوذى خود اسرار محرمانه رابربايند به مقابله برخيزد؛
نمونهاى از اين روايات و نقل هاى تاريخى را ذيلًا از نظر مىگذارنيم:
١- در حديثى از امام على بن موسى الرّضا عليه السلام مىخوانيم: «كانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله اذا بَعَثَ جَيْشاً فَاتَّهَمَ اميراً، بَعَثَ مَعَهُمْ مِنْ ثُقاتِهِ مَنْ يَتَجَسَّسُ خَبَرَهُ»: «رسول خدا هنگامى كه لشكرى را مىفرستاد و اميرى بر آنها مىگمشات كه از جهتى ممكن بود مورد اتهام واقع شود همراه او يكى از افراد مورد اعتماد را مىفرستاد تا اخبار و احوال او را به وى گزارش دهد». [١] ممكن است آن امير از بعضى از جهات مورد اعتماد بوده ولى حساسيّت موقعيّت او ايجاب مىكرده است كه ناظر و بازرسى براى امور او وجود داشته باشد مبادا خداى ناكرده انحرافى پيدا كند كه جبران آن مسلمين غير ممكن باشد.
حديث بالا موافق چيزى است كه در متن وسائل و قرب الاسناد- چاپ جديد- [٢] آمده است، ولى در بعضى از كتب به جاى «فاتَّهم»، «فَامَّهُمْ» ذكر شده كه به معنى انتخاب كردن امامى براى آنهااست، ولى تعيين بازرس و جاسوس با «فاتّهم» تناسب بيشترى دارد، و انتخاب چنين فردى ممكن است به خاطر امتيازاتى بوده كه در غير او وجود نداشته است.
(دقّت كنيد)
٢- در حديث ديگرى درباره سَريِّه عبداللَّه بن جحش (سَريِّه جنگ هايى بوده كه پيامبر صلى الله عليه و آله شخصاً در آن حضور نداشته است) مىخوانيم كه پيامبر صلى الله عليه و آله عبداللَّه را با گروهى از مهاجران اعزام فرمود، و نامهاى نوشت و به دست او داد و فرمود: «نامه را نگاه نكن تا دو
[١]. وسائل الشيعة، جلد ١١، صفحه ٤٤ ..
[٢]. چاپ مؤسسه آل البيت ..