ظالمان مى‌كند، و مى‌گويد: وَ مالَكُمْ لاتُقاتِلُونَ فى سَبيلِ اللَّهِ وَالْمُسْتَضْعَفينَ مِنَ الرِّجالِ وَالنِّساءِ وَالْوِلْدانِ الَّذينَ يَقُولُونَ رَبَّنا اخْرِجْنا مِنْ هِذِه الْقَرْيَةِ الظّالِمِ اهْلُها وَاجْعَلْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ وَليّاً وَاجْعَلْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ نَصيراً: «چرا در راه خدا و براى رهايى مردان وزنان و كودكانى كه (به دست ستمگران) تضعيف شده‌اند پيكار نمى‌كنيد؟ همان مظلومانى كه مى‌گويند:" خدايا! ما را از اين شهر (مكّه) كه اهلش ستمگراند بيرون ببر (و رهايى ببخش)؛ و از سوى خود، براى ما سرپرستى قرار ده؛ و از جانب خود، براى ما از سوى خود يار و ياورى مقرر فرما"»!

در اين آيه نخست دعوت به جهاد در راه خدا شده، و بلافاصله سخن از مستضعفان و مظلومانى به ميان آمده كه دشمن سنگدل آنها را آن چنان تحت فشار قرار داده كه راضى به ترك خانه و كاشانه خود شده‌اند، وبه نظر مى‌رسد كه اين دو در واقع به يك معناباز مى‌گردد، چرا كه يارى اين گونه مظلومان مصداق روشن‌ «جهاد فى سبيل اللَّه» است.

فراموش نكنيم كه‌ «مستضعف» با «ضعيف» فرق واضحى دارد؛ ضعيف به شخص ناتوان گفته مى‌شود، ولى مستضعف كسى است، كه بر اثر ظلم ستمگران تضعيف شده است. (خواه تضعيف فكرى و فرهنگى باشد، يا تضعيف اجتماعى و اقتصادى و سياسى). (دقّت كنيد)

روشن است كه اين نوع جهاد نيز جهاد دفاعى است. (دفاع از اين مظلومان در برابر ظالمان). اهداف سه گانه فوق عمده ترين اهداف جهاد اسلامى هستند، اگر چه مى‌توان آنها را به دو بخش (جهاد ابتدايى و جهاد دفاعى) تقسيم كرد، ولى روح همه آنها دفاعى است؛ به همين دليل در تاريخ اسلامى موردى را نمى‌يابيم كه كافران آمادگى زندگى مسالمت‌آميز با مسلمين داشته باشند و اسلام دست رد به سينه آنها زده باشد.

امروز نيز حكومت اسلامى سر جنگ با كسى ندارد، و تا جنگ بر او تحميل نشود با كسى پيكار نمى‌كند، ولى دفاع از مظلومان را جزء وظايف اصلى خويش مى‌شمرد، و فتنه گرى و ايجاد رعب و وحشت و تضييق و فشار و سلب آزادى از سوى دشمن را نوعى اعلام جنگ‌