پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٣ - سبق و رمايه (مسابقه سوارى و تير اندازى)

اسب سوارى تشويق شده، بلكه اجازه مسابقه و شرط بندى و برد و باخت را نيز در آن داده است؛ با اينكه اسلام در مسأله قمار و برد و باخت بسيار سخت گير است؛ و آن را يكى از گناهان كبيره مى‌شمرد؛ ولى اين موضوع را به خاطر فلسفه‌هاى روشنى كه دارد استثناء كرده است.

امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد: «انَّ الْمَلائِكَةَ لَتَنْفِرُ عِنْدَ الرِّهانِ، وَ تَلْعَنُ صاحِبَهُ ما خَلا الْحافِرَ وَ الْخُفِّ وَ الرِّيشَ وَالنَّصلَ»: «فرشتگان به هنگام برد و باخت دور مى‌شوند و از آن نفرت دارند و صاحب آن را لعن مى‌كنند، مگر در مسابقات اسب سوارى و شتر سوارى و تيراندازى». [١] جالب اينكه مسابقات در حضور پيامبر صلى الله عليه و آله، و گاه با كمك مالى آن حضرت صلى الله عليه و آله، انجام مى‌گرفت از جمله در حديثى از امام سجاد عليه السلام مى‌خوانيم كه فرمود: «انَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه و آله اجْرى الْخَيْلَ وَ جَعَلَ سُبَقَها اواقِىَ مِنْ فِضَّةٍ»: «پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله دستور مسابقه اسب سوارى داد و مال المسابقه را مقدار قابل ملاحظه‌اى نقره قرار داد».

حتّى از بعضى از روايات استفاده مى‌شود پيغمبر صلى الله عليه و آله شخصاً در بعضى از مسابقات شركت فرمود و مسابقه داد! [٢]

[١]. وسائل الشيعه، جلد ١٣، صفحه ٣٤٧، حديث ٦، باب ١ از كتاب سبق و رمايه- بعضى از بزرگان احتمال داده‌اند كه واژه «نصل» تنها به معنى تير نيست بلكه تمام سلاح هاى نوك تيز مانند نيزه و خنجر را شامل مى‌شود كه با پرتاب آنها مسابقه مى‌دادند و نيز واژه «خف» شامل مسابقه شتر سوارى و فيل سوارى مى‌شود و «حافر» چهارپايان سم دار غير از اسب را نيز در بر مى‌گيرد، و «ريش» به معنى «پر» اشاره به تير است كه معمولًا در آخر آن پرهايى نصب مى‌كردند تا حركت چوبه تير را تنظيم كند..

[٢]. همان مدرك، صفحه ٣٤٩، حديث ٥، و صفحه ٣٥١، حديث ٤ ..