پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٧ - نظام قانون گذارى در اسلام

نظام قانون گذارى در اسلام‌

اشاره‌

از ديدگاه قرآن و احاديث معصومين عليهم السلام و علماى اسلام، قانون گذارى در اصل از آن خدااست و در واقع مسأله تقنين (قانون گذارى) يكى از شئون توحيد افعالى است؛ همان گونه كه خداوند حاكم على الاطلاق بر تمام جهان هستى و جهان انسانيت است حاكم بر نظام تشريع نيز مى‌باشد. (دقت كنيد)

اين مسأله علاوه بر اينكه در آيات و روايات اسلامى با صراحت آمده منطبق بر دليل عقل نيز هست؛ زيرا قانون گذار واقعى كسى است كه واجد صفات زير باشد:

١- انسان و تمام ويژگى هاى او را از نظر جسم و جان بشناسد، به گونه‌اى كه انسان شناس كامل باشد؛ و از تمام اسرار وجود او، عواطف، اميال، غرايز، شهوات، هوس ها، و مسائل فطرى او با خبر باشد و نيز از تمام استعدادها و شايستگى هايى كه در فرد و جامعه نهفته و كمالاتى كه در بالإمكان براى او ميسر است مطلع باشد؛ و خلاصه هيچ چيز در ساختار وجود انسان بر او مخفى نماند.

٢- از تمام آثار اشياى جهان و خواص و ويژگى هاى آنها از نظر هماهنگى با وجود انسان و ناهماهنگى با خبر باشد؛ و دقيقاً مصالح و مفاسد تمام اعمال و كارهاى فردى و اجتماعى و پيامدهاى آنها را بداند.

٣- از تمام حوادثى كه در آينده دور يا نزديك ممكن است رخ دهد؛ و به شكلى در سرنوشت انسان مؤثّر است، آگاه باشد.

٤- قانون گذار واقعى كسى است كه از هر لغزش و گناه و خطا و اشتباهى بركنار باشد؛ و در عين دلسوزى و مهربانى، قوىّ الاراده و با شهامت باشد و از هيچ قدرتى در اجتماع نترسد.