فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٦٦ - پارهاى از آراى ويژؤ محقق اردبيلى و سنجيدن آنها با ديدگاههاى ديگر فقيهان محمّدعلى برزنونى

محقق حلّى مى‌نويسد:

زن،جز در لباسى كه همه بدنش را بپوشاند،نبايد نماز بگزارد. البته چهره و دو دست او جداست و جدا بودن دو پا،شك است و استوارتر،جايز بودن آشكار كردن آنهاست. كنيز و دختر بچه تنها بدن بپوشاند،گرچه،پوشاندن سر نيز،شايسته‌تر است. (٩٥)

همو، در شرايع الاسلام،افزون بر اين مطلبى كه ياد شد، مى‌نويسد:

اگر كنيز در بين نماز،آزاد شد،پوشاندن سر،بر او واجب مى‌شود و اگر براى پوشاندن،نياز به حركت و كار زيادى بود، نماز را دوباره بگزارد. همچنين دختر بچه اگر در بين نماز،بالغ شد، بايد سر خود را بپوشاند. (٩٦)

علامه حلّى مى‌نويسد:

تمام بدن زن، عورت است و آشكار بودن چهره و دو دست و دو پا،و براى كنيز و دختر بچه،آشكار كردن موها،اشكالى ندارد. (٩٧)

شهيد اول، پوشاندن همه بدن، به جز چهره و دو دست و ظاهر دو پا را براى زن، در نماز واجب مى‌داند. (٩٨)

شهيد ثانى،در شرح مطالب ايشان، پس از بيان ديدگاه شهيد اول،پوشاندن بخشى از چهره و دست و پا را از باب مقدمه،واجب مى‌داند.

وى،نماز كنيز و دختربچؤنارسيده را بدون پوشش سر، جايز مى‌داند و مستند كسانى كه نماز كنيز و دختر بچه را بدون پوشش سر جايز نمى‌دانند،ضعيف شمرده و قول به جواز را استوار دانسته است. (٩٩)

فيض كاشانى مى‌نويسد:

بر زن آزاد و بالغ،پوشيدن آنچه كه مقنعه مى‌پوشاند، واجب است. و بيشتر