و هى جارية حدثة و هى عذراء و هى حامل فى تسعة اشهر و لااعلم الا خيرا و انا شيخ كبير ماافترعتها و انها لعلى حالها. فقال على(ع): نشدتد اللّه‌ هل كنت تهريق الماء على فرجها؟

فقال على(ع): ان لكل فرج ثقبتين: ثقب يدخل فيه ماء الرجل و ثقب يخرج منه البول. و ان افواه الرحم تحت الثقب‌الذي يدخل فيه ماء الرجل فاذا دخل الماء فى فم واحد من‌افواه الرحم حملت المراة بولد، و اذا دخل من اثنين حملت باثنين و اذا دخل من ثلاثة حملت بثلاثة و اذا دخل من اربعة حملت باربعة و ليس هناخ غير ذلك . و قد الحقت بد ولدهافشق عنها القوابل فجاءت بغلام فعاش. (٢٦)

مردى نزد على بن ابى طالب آمد و گفت: اين زنم با آن كه‌دخترى نوجوان و دوشيزه است باردار شده و اكنون نه ماه ازباردارى او مى‌گذرد. من جز گمان خير به او ندارم و [از آن سوى [خود نيز پيرى كهنسالم و از او كام برنگرفته‌ام و اوهمچنان دوشيزه مانده است.على(ع) از او پرسيد: آيا بر روى شرمگاه او آب مى‌ريختى؟ سپس فرمود: شرمگاه زن را دو سوراخ است: سوراخى كه‌آب مرد از آن وارد مى‌شود و سوراخى كه پيشاب از آن برون‌مى‌آيد.دهانه‌هاى رحم در زير سوراخى است كه آب مرد به آن وارد مى‌شود. اگر آب مرد تنها به يكى از دهانه‌هاى رحم درآيد،زن به يك فرزند آبستن مى‌شود، اگر به دو دهانه درآيد، زن‌به دو فرزند آبستن مى‌شود، اگر به سه دهانه درآيد، زن به سه فرزند آبستن مى‌شود و اگر به چهار دهانه درآيد، زن به‌چهار فرزند آبستن مى‌شود و جز اين چيزى نيست. اكنون من آن فرزند را به تو ملحق مى‌كنم. پس ماماها شرمگاه اوشكافتند و پسرى به دنيا آورد و زنده ماند.

٣. محمد بن محمد المفيد فى الارشاد قال: روى نقلة الاثارمن العامة و الخاصة

(٢٦)همان مدرك، ص ١١٤، باب ١٦، ح١.