الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٧٢ - خطبه حسن بن على ع در مسجد كوفه در حضور معاويه و عامه مردم در بيان فضيلت اهل بيت

بعد از آن حسن بن على ( ع ) فرمود : اى معشر مردمان من اختيار اين أمر براى آن كردم كه حقن دماى مسلمانان و صيانت عرض ايشان را أفضل از اهراق خون ايشان و ساير محبّان خود دانستم .
بعد از آن تلاوت اين آيه نمود كه * ( لَعَلَّه فِتْنَةٌ لَكُمْ وَمَتاعٌ إِلى حِينٍ ) * و اشارت بدست خود بجانب معاويه نمود .
معاويه گفت : يا حسن ازين سخن خود چه ميخواهى ؟
حضرت أبى محمّد الحسن فرمود كه : آنچه خداى عزّ و جلّ و خاتم الرّسل اراده نمودند مرا نيز ارادهء همان بلا زياده و نقصان است .
معاويه چون اين كلام از آن امام المؤتمن أبى محمّد حسن شنيد ، جهان روشن در نظرش تيره و تاريك گرديد برخاست و خطبه در غايت طويله كه مشتمل بر فحش و سبّ أمير المؤمنين على عليه السّلام بود مؤدّى نمود .
حضرت امام المؤتمن چون حال بدان منوال ديد بىتاب گرديد هنوز معاويه در منبر بود كه آن حضرت برخاست و فرمود : يا ابن آكله الأكباد سبّ على ( ع ) مينمائى كه آن حضرت نبىّ العجم و العرب در حقّ او فرمود : كه هر كه سبّ على نمايد همانست كه سبّ من نمود و آنكه سبّ من نمود چنان است كه سبّ خداى تعالى كرده باشد و سابّ خداى وهّاب بىشبهه و ارتياب بحكم ايزد أحد در جهنّم مخلَّد و مقيم و بعذاب أليم مؤيّد و مستقيم خواهد بود اين بگفت و از منبر بزير آمد و متوجّه دولتسراى خود گرديد و آن وقت در مسجد نماز نگذارد .