الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ١٥٢ - ذكردر بيان احتجاج امام الشّهيد أبى عبد الله الحسين عليه الصّلوة و الثّناء از وصول بكربلاء با أهل كوفه بعد از آنكه آن سرور بوسيلهء مكتوبات و استدعاى آن قوم شوم بآن مرز و بوم آمده بود

< شعر > نحن قتلنا عليّا و بنى علىّ بسيوف هنديّه و رماح و سبينا نساءهم سبى ترك و نطحناهم و أىّ نطاح < / شعر > اى قايل اين كلام نافرجام دهانت در صبح و شام مملوّ از سنگريزه‌ها و خاك بتوالى أيّام با دو بجز همان ترا اى تيره سرانجام بهره در آغاز و انجام مباد .
افتخار بقتل قومى مينمائى كه حضرت خداى منّان تزكيه و تطهيرشان از رجس عبادت أوثان و از ساير وزر و عصيان نمود .
چنانچه در كلام درّ انتظام خود فرمود كه : * ( لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً ) * .
ظاهرا قائل اين كلمات منظومه نامنتظمه عبيد الله زياد باشد لهذا آن معصومه خطاب باو نموده كه اى قائل أفعال تو اين كه قتل أولاد سيّد المرسلين نمودى و مقال تو آنكه افتخار و جدال با پسنديدگان ايزد متعال فرمودى ، وقوع اين عمل از تو عجب و بديع نيست زيرا كه پدرت نيز به مثل اين فعل شنيع بعمل آورده بيقين و بىاشتباه بوثيقهء و انّما لكلّ امرئ ما قدّمت يداه هر أحدى بجزاى عمل خود بذريعه : * ( فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَه وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَه ) * و پاداشت جزو و كلّ آن بمجزى و منفعل گردد .
شما اى قوم حقد بر ما و حسد نموديد از آنچه حضرت ربّ جليل ما را بر شما و بر ساير برايا تكريم و تفضيل فرمود .
ويلا لكم ، چاه ويل و عذاب براى مكين و مقرّ شما مستقرّ باد .
شعر :