الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٤٠١ - ذكردر بيان احتجاج و الزام أبى حذره از أبى جعفر مؤمن الطَّاقى و شهرت الزام او در أكناف و آفاق

اللَّيل و أطراف النّهار گردانيد چنانچه در قول حضرت عزّ و جلّ مذكور است كه * ( وَالَّذِينَ جاؤُ مِنْ بَعْدِهِمْ يَقُولُونَ ، رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا وَلإِخْوانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونا بِالإِيمانِ وَلا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنا ) * الآيه . . . .
و آنچه ادّعاى سبقت او مىنمائى آن قول مردمان است و امّا آنچه در قرآن حضرت ايزد منّانست أمير المؤمنين على ( ع ) مسمّى بآن و شهادت براى آن حضرت در قرآن لازم الاذعان واضح و عيان است و بىشبهه و گمان تصديق قرآن و شهادت بر سبقت علىّ عاليشأن بر اسلام و ايمان از ساير أصحاب پيغمبر آخر الزّمان أولى و أخير و أصدق و بهتر از تسميه مردمان است از آنكه گويند أبو بكر در اسلام سابق از ياران است و حضرت أمير المؤمنين حيدر ( ع ) روزى در بصره بمنبر در محضر أصحاب نيكو سير فرمود كه :
أنا الصّدّيق الأكبر آمنت قبل أن آمن أبو بكر و صدّقت قبله هر گاه آن ولىّ الله خود بسعادت و اقبال متكلَّم باين كلام صدق التيام گردد و گويد كه من صدّيق أكبر و ايمان بحضرت داور و به پيغمبر قبل از أبا بكر و تصديق به آن حضرت پيشتر از او و از هر بشر كردم و آن حضرت باتّفاق خاصّ و عامّ خليفهء مفترض الطَّاعه و امام باشد هر كه تصديق او ننمايد بلكه تكذيب او كند آن كس مسلمان ناتمام بلكه كافر در نزد خواصّ و عوامّ است .
چون أبو جعفر مؤمن من الطَّاق كلام باين مقام رسانيد مردمان يك بار گفتند كه : راست گفتى .
أبو جعفر محمّد مؤمن الطَّاق گفت : يا بن أبى حذره سه ربع دين تو رفت .
و امّا قول تو در باب نماز أبى بكر بمردمان در أيّام بيمارى رسول آخر الزّمان