الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٧٥ - خطبه حسن بن على ع در مسجد كوفه در حضور معاويه و عامه مردم در بيان فضيلت اهل بيت

ايالت و خلافت امّت را در محلّ كه أهل و معدن و مكان بود مقرّر داشت ، و الحال آنچه كه شما گوئيد و ادّعاى آن نمائيد هيچ پاكى نيست زيرا كه از آن بيان أصلا ضرر و نقصان بما لا حق و عيان نگردد .
عبد الله بن جعفر گويد : كه از اين كلام ملالت انجام بغايت آزرده و مستهام شدم ليكن زبان به بيان محامد و مناقب أولاد علىّ بن أبى طالب و بذكر صفات پسنديده أمير المؤمنين عليه السّلام و التّحيّه كه از حضرت نبىّ الرّحمه شنيده بودم گشادم و گفتم كه : حضرت رسول ميفرمود كه : من أولى از تمامى مؤمنين و از ساير براياام از نفسهاى ايشان در آن وقت روى به أمير المؤمنين على عليه السّلام آورده فرمود كه : يا أخى هر كرا من مولى و حاكم باشم از نفس او بعد از من تو مولى آن طايفه خواهى بود .
در آن وقت أمير المؤمنين در پيش روى آن حضرت حاضر بود و در آن خانه حسن و حسين و عمرو بن امّ سلمه و اسامة بن زيد و حضرت فاطمه عليها السّلام در زواياى آن خانه و امّ أيمن نيز بودند و أبو ذر الغفّارى و مقداد الأسود الكندى و زبير بن العوّام همه حاضر بودند كه حضرت رسول ايزد تعالى دست بر بازوى أمير المؤمنين على ( ع ) زد و اعادهء آن كلام نمود و تا سه مرتبه سيّد الأنام تكرار آن كلام صدق التيام كرد پس از آن نصّ بر امامت تمام أئمّهء اثنى عشر عليهم السّلام فرمود .
آنگاه حبيب الله فرمود : براى امّت من دوازده امام ديگر كه همه أئمّهء اثنا عشر ضالّ و مضلّاند خواهند بود ده نفر آن أئمّهء مضلَّه از بنى اميّه و دو مرد از قريش خواهند بود .
و زر و دولت و اثم و خطيئت تمامى آن أئمّهء اثنا عشر و آن جماعت كه بوسيلهء