الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ١٢٠ - علت كثرت احاديث موضوعه در زمان معاويه و كشتار شيعه به دست زياد

بيت الله الحرام در آن سال نمود و عبد الله بن جعفر و عبد الله بن عبّاس و جميع بنى هاشم از رجال و نسوان و موالى و شيعيان أئمّة المعصومين عليهم سلام الملك المنّان از آنان كه حجّ در آن سال ميكردند و جمعى كه حجّ نميكردند با آن حضرت طريقهء مرافقت و شيوهء متابعت را مرعى داشته رفاقت نمودند .
و چون آن سبط رسول بيچون بجمعى از أنصارى كه معرفت به حال آن امام الأبرار و باقى اهل بيت سيّد النّبى المختار داشتند از أصحاب رسول ايزد غفّار و أتباع ايشان و تابعين و از أنصارى كه معروف بصلاح و تقوى و عبادت و بندگى واجب تعالى بودند گذشت آن طوايف امم را برفاقت خواند همگى با آن سرور رفاقت در آن سفر نمودند و چون بمنى رسيد زياده از هزار نفر در تحت سرادق ساميانهء آن نور ديدهء أمير المؤمنين حيدر حاضر شدند كه أكثر ايشان متابعان و ابناء أولاد أصحاب نبىّ الانس و الجانّ بودند در آن حين حضرت امام حسين عليه السّلام بر پاى خاست و در ميان ايشان شروع در خطبه نمود و حمد خداى تبارك و تعالى و ثناى ايزد منّان و تحيّت و درود حضرت نبىّ المحمود مؤدّى فرمود . بعد از لسان معجز نشان گفت :
امّا بعد : اى معشر المسلمين اين طاغيهء مرديه با ما و شيعهء ما كارى چند اظهار كرد كه بشما رسيد و أكثر آن منظور و مرئى شما گرديد و بآن أعمال شنيعهء او عالم و شاهد يد و مرا اراده آنست كه از شما از حقايق بعضى أشياء سؤال و استعلام و از كيفيّت استشهاد آن استفهام نمايم اگر راست گويم تصديق من نمائيد و اگر دروغ گويم تكذيب ما فرمائيد .