الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٣٣٦ - بيان امام صادق ع اختلاف احاديث و اختلاف حكام را

است يا حرام بيّن يا مشتبه است ميان اين دو چيز كه أصلا طرف حرمت و حليّة بهيچ أحدى از شما امّت ظاهر نباشد .
پس هر كه در أمثال اين أوقات ترك شبهات كند او را معين نجات از محرّمات است ، و امّا آنكه أخذ شبهات نمايد بىشبهه آن محروم از سعادت ادراك شفاعت سيّد البريّات مرتكب محرّماتست و منخرط است در سلك - هلكات ليكن او را علم بحقيقت آن نيست .
راوى گويد كه : من گفتم يا أبا عبد الله ( ع ) اگر آن دو خبر هر دو از شما مروى و مشتهر باشد كه ثقات روات از شما روايت كنند در آن وقت مترافعين عمل بقول كدام از اين دو نفر مطيعين حضرت أئمّة المعصومين عليه السّلام نمايند ؟
آن حضرت عليه السّلام فرمود كه : نظر كنند بآن حكم كه موافق كتاب ايزد وهّاب و سنّت رسالتمآب بود و عامّه نيز در آن موافق باشند بدان عمل كنند .
گفتم : جعلت فداك من فداى تو گردم اگر به بينم كه آن دو و فقيه حكمين را به پيش ايشان مرافعه نمودند هر دو حكم آن را از كتاب و سنّت نيكو دانند .
بعد از آن مطَّلع گرديم بآن كه يكى از اين دو چيز موافق است بقول عامّه و خبر آخر مخالف ما بكدام از اين دو خبر مستمسك متشبّث گرديم ؟
حضرت امام النّاطق الأمين جعفر بن محمّد الصّادق سلام الله عليهم أجمعين فرمود كه : نظر كنند بآن خبرى كه عامّه را ميل بآن نباشد و بدان حكم عمل نمايند زيرا كه هر چه مخالف رأى عامّه است در آن براى شما هدايت تامّه است .
گفتم : فداى تو گردم اگر آن هر دو خبر را موافق رأى عامّه يابيم در آن