الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٢٧٣ - احتجاج امام صادق ع بر زنديق

آنكه قوم بواسطهء وسوسهء شيطان منكر ربوبيّت رحيم الرّحمن گشتند و عبادت و بندگى سواى حضرت ربّ العلى نمودند .
پس چرا واجب تبارك و تعالى ابليس لعين دشمن خود را بر بندگان خويش مسلَّط گردانيد و بر اغواء و اضلال خلقان قدرت و قوّت فراوان داد ؟
حضرت امام الخلائق جعفر بن محمّد الصّادق عليه سلام الملك - الخالق فرمود كه : اين دشمن كه تو ذكر كردى أصلا عداوت او ضرر بحضرت ايزد أكبر و ولايت او نيز نفع بواحد قادر نميرساند و از عداوت او نقصان به ملك مهيمن سبحان نرسد و از ولايتش مزيدت بربّ العزّت عايد نگردد .
اى زنديق رفع و دفع و نفى و قمع دشمن از روى عقل و فطن گاهى واجب و لازم گردد كه از او نفع و ضرر ظاهر و متصوّر باشد كه اگر قصد ملك او كند قادر بر أخذ آن بود و اگر در سلطانيّت و حكومت او قهر نمايد بر آن قادر باشد امّا ابليس بنده‌ايست كه حضرت ايزد خالق او را براى بندگى و عبادت و اطاعت و متابعت ذات خود يعنى واجب الوجود تعالى شأنه موجود نمود تا اقرار بيگانگى او نمايد و بعد از خلق ابليس چون معلوم حضرت بيچون شد كه نفس ابليس خسيس چه نوع در تمرّد است و استكبار و بالاخره كارش بچه نوع قرار خواهد يافت .
امّا آن ملعون أبدى و مطرود سرمدى پيوسته با ملائكه مشغول به عبادت و بندگى حضرت ربّ العزّت بود تا آنكه ايزد معبود او را امتحان به سجدهء آدم عليه السّلام نمود ابليس بواسطهء غلبگى شقاوت و حسد كه بر نفس أخسّ او غالب بود امتناع از أمر و سجدهء آدم فرمود .