الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٢٧٢ - احتجاج امام صادق ع بر زنديق

حضرت امام الصّادق الأمين جعفر بن محمّد سلام الله عليهم - أجمعين فرمود كه : ايجاد و خلقت بريّت از حضرت ربّ العزّت محض اظهار حكمت و انفاذ علم و امضاء تدبير از روى قدرت نمود .
زنديق گفت : يا أبا عبد الله جعفر ( ع ) چرا حضرت ايزد أكبر اقتصار بهمين دار ننمود و اين سرا را دار ثواب خود و محتبس عقاب أصحاب مستحقّ عتاب و خطاب نگردانيد .
حضرت امام جعفر عليه السّلام در جواب زنديق از روى تحقيق و تصديق فرمود : بدرستى كه اين دار سراى ابتلا و عتاب و محلّ اتّجار و تحصيل ثواب و مكتسب رحمت حضرت مهيمن وهّابست داريست مملوّ از آفات و مطبوق بشهوات تا آنكه خالق اختيار خلايق در اين سراى مشتمل بر محنت و غم بطاعت فرمود ، پس اين دار عمل سراى جزاء و لايق عيش و صلاحيت استكانت و بقاء نيست .
زنديق گفت : آيا از حكمت حضرت ربّ العزّت بود اينكه بواسطهء نفس خود دشمن پيدا نمود و حال آنكه او را هيچ گونه دشمنى نبود خلق را ايجاد فرمود و گمان تو آنست آن ابليس است پس او را مسلَّط گردانيد بر بندگان خود كه ايشان را بر خلاف طاعت او ميخواند و بمعصيت خالق البريّت مأمور ميگرداند و ابليس را بر نبىّ آدم قوّت و تسلَّط تمام داد .
چنانچه زعم تست كه ابليس پر تلبيس بلطايف الحيل تصرّف در قلوب خلايق عزّ و جلّ نمايد و ايشان را وسوسه فرمايد ، پس آن جماعت را شكّ در پروردگار ايشان تعالى و تبارك بهم رسد و دين ايشان بر ايشان مشتبه و ملتبس گردد بنا بر آن از شناخت و معرفت حضرت ربّ العزّت بازمانند تا