الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٢٧٥ - احتجاج امام صادق ع بر زنديق

كه بعد از آن محدث ميشد مىگردانيد و اين بچند نوع بود :
يكى - بفراست عين .
دوّم - ذكاء قلب و وسوسهء نفس .
سوّم - فطانت روح بآنچه در دل اندازد ، زيرا كه هر چه از حوادث كه در زمين ظاهر و حادث شود همگى و تمامى آن معلوم شيطان است ، و شيطان آن را مؤدّى گرداند بكاهن و او را مخبر و مطَّلع ميگرداند بآنچه در منازل جهان و أطراف عالم حادث و عيان گردد .
و امّا آنچه از أخبار آسمان بخلقان ميرساند حقيقت اين مقدّمه چنان است كه شياطين بآسمان رفته در مقاعد استراق سمع مىنشستند و هر چه در آن مكان مىشنيدند زيرا كه در آن زمان ايشان محجوب از آسمان و محروم از نجوم يعنى از شهب و تبارك آن مكان نبودند لهذا صعود و عروج بآسمان مىنمودند و استراق سمع كرده مراجعت فرموده بكهنه اعلام و اخبار مينمودند امّا در زمان حضرت رسول ايزد سبحان محجوب و مرجوم از آسمان بواسطه آن شدند كه چون أخبار ايشان مشاكلت و مشابهت بوحى آسمان در باب أخبار سماوى داشت و خوف التباس و اشتباه براى أهل زمين بود در آنچه از خداى تعالى بواسطهء اثبات حجّت و نفى تشبيه بوساطت جبرئيل أمين به ايشان ميرسيد بناء عليه شياطين را از عروج و صعود منع و رجم فرمود زيرا كه شغل و عمل ملاعين بنوعى كه مذكور شد كه شيطان استراق كلمه و أخذ خبر آسمانى بآنچه حادث شود از خداى تعالى در خلقان مىنمود و بعد از هبوط و نزول بزمين آن را بزبان كاهن مىانداخت چون كاهن بر آن أمر مطَّلع ميشد كلمات چند از پيش خود بر آن مخلوط ميگردانيد پس امور باطله را بأمر حقّ ممزوج