الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ١٨٦ - ذكردر بيان احتجاج حضرت امام زين العابدين ( ع ) بمحضر انام در علوم بسيار و بيان طرف از مواعظ بليغهء آن امام الأبرار

نموده بود مسخ بصورت ذميمهء ميمون گشتند .
پس حال كسى كه قتل سيّد أولاد سيّد الرّسل كرده باشد در هنگام جزاى عمل بنزد حضرت عزّ و جلّ چون خواهد بود اگر چه اين قوم بيحيا مسخ صورت در دنيا نشدند ليكن عذاب آخرت كه براى آن جماعت معدّ و مهيّاست آن عذاب أضعاف مضاعفه از عذاب مسخ است .
در آن أثناء شخصى گفت : يا بن رسول الله ما اين حديث را از شما - مكرّر شنيديم امّا چون اين كلام ببعضى از نواصب رسيد بما گفته‌اند اگر قتل امام حسين ( ع ) باطل نبودى بيقين آن أعظم و أكبر از سمك است در روز شنبه بايستى كه چنانچه حضرت ايزد منّان بر آن صيّادان غضب كرد هم چنين بر قاتلان امام حسين ( ع ) نيز غضب كردى .
حضرت علىّ بن الحسين ( ع ) فرمود كه : بآن نواصب بگوى كه معاصى ابليس بيقين زياده از معاصى آن طايفه باغيه است كه باغواى آن لعين كافر و بيدين گشتند مع هذا حضرت الله تعالى هر كرا خواست از آن قوم هلاك گردانيد مثل قوم نوح و فرعون و غير ايشان را و ابليس با آنكه أولى بهلاكت بود حضرت معبود او را باقى و موجود گذاشت .
پس چرا حضرت ايزد تعالى جمعى را كه بتقصير آن ضالّ كبير مرتكب عمل موبقات شده هلاك گردانيد و حضرت عزّ و جلّ آن باغى دغل را با متابعان مضلّ براى كشف محرّمات مهل داد .
بيقين ايزد لم يزل اين عمل از روى تدبير و حكمت و عدل بحيّز ظهور و فعل آورد و در باب آنكه او را هلاك گردانيد و در حقّ آنكه او را باقى گذاشت همچنين است حال صيّادان سمك در روز شنبه و حال قاتلان پدرم امام