الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٨٨ - خطبه حسن بن على ع در مسجد كوفه در حضور معاويه و عامه مردم در بيان فضيلت اهل بيت

بر ما مينمايند مثل تو بر حضرت ربّ العزّتست ، * ( حَسْبُنَا الله وَنِعْمَ الْوَكِيلُ ) * .
اى معشر النّاس مردم در اين عالم سه گروهند :
اوّل - مؤمن كه حقّ ما را داند و ما را بولايت و امامت مسلَّم دارد و آن را بما گذارد و اقتداء و اقتفاء بما نمايد ، پس آن كس ناجى از عذاب ايزد تعالى و تقدّس و محبّ مجيب أمر و حكم واحد مقدّس و مطيع رسول أقدس است .
دوّم - ناصبى كه دشمنى ما را ظاهر كند و از ما تبرّا نموده لعن ما نمايد و منكر حقّ ما گردد و خون ما را حلال داند و دين جداگانه براى خود و ساير منافقين كه آن آئين مشتمل بر برائت از ما و ساير أئمّهء معصومين سلام الله عليهم أجمعين باشد پيدا كند آن كس بيقين كافر مشرك و فاسق منافق است .
و وجه كفر و شرك آن مشرك آنست كه خلاف حكم ايزد تعالى و رسول مجتبى نمود و مخالف أمر واحد علَّام و نبىّ الاكرام كافر و مشرك است و او عالم بآن نيست چنانچه سبّ خداى واهب مينمايد از روى عداوت و طغيان و عالم بحقايق آن نيست .
سوّم - مردى است كه أخذ شرايع اسلام و أحكام كه أنام در آن اختلاف كردند نمايد و آنچه بر او مشكل باشد ردّ آن علم بحضرت عزّ و جلّ فرمايد ، امّا با ولايت ما باشد و اقتداء بما بكند ليكن بعداوت ما نباشد و حقّ ما را كما هو حقّه نداند چون اين مرد جاهل و از شرف خدمت كثير المنفعهء ما دور است ما را اميد از ربّ غفور است كه گناه او را مغفور و بدخول جنّت و مواصلت خود مسرور گرداند ، پس اين مرد مسلم ضعيف است .
چون معاويه از حضرت امام البريّه و از عبد الله بن جعفر بن أبى