فرهنگ معارف اسلامى - سجادی، جعفر - الصفحة ١٣٧٢

اهل سنت در تعريف و تحديد آن خالى از اضطراب و تشويش نيست و فروع زيادى كه بر اين قاعده متفرع ميشود حكم آنها بر حسب اختلاف معنى غرور مختلف ميشود.

(كليات ص ٤٢).

غَرَض‌

- (اصطلاح فلسفى) علت غائى شى‌ء را گويند رجوع به فرهنگ علوم عقلى شود.

غَرق‌

- (اصطلاح عرفانى) غرق كسى است كه از مقام تفرد گذشته باشد و مستغرق در مرتبت جمع شده باشد و آن را سه درجه است ١ استغراق علم است در عين حال كه حال بر او غالب شده باشد و از علم خود غافل شده باشد و علم او حكم حال را پيدا كرده باشد استغراق اشاره است در كشف قهر يعنى از جهت توالى نور كشف مستغرق در آن شده و از كمال حال خود غافل شده باشد ٣ استغراق شواهد در جمع كه از شهود كشف خود مستغرق شده باشد كه همت خود را با حق جمع كرده باشد.

(شرح منازل ص ١٨٥).

مولانا