- (اصطلاح فلسفى) عالم اثير عبارت از اجسام و اجرام فلكى و سماوى بوده كه عالم آنها را عالم اثيريات گويند رجوع باثير و (رسائل ص ٢٤٥، ٢٣٧- مجموعه دوم مصنفات ص ١٤٩) شود.

عالَمِ اتِّفاقات‌

- (اصطلاح فلسفى) مراد از عالم اتفاقات عالم جسمانى و حوادث است و استعمال اتفاق از باب مسامحه است و الا چنانكه بيان شد تحقيق آنست كه كلييه حوادث و موجودات عالم تابع علل و قوانين منظم است و قول به بخت و اتفاق ناشى از جهل و عدم شعور است.

(از مجموعه دوم مصنفات ص ٥٥ خ)

عالَمِ اجرام‌

- (اصطلاح فلسفى) گاه مراد از اين اصطلاح مطلق عالم جسمانى است و گاه عالم فلكيات و سماويات است.

(از مجموعه دوم مصنفات ص ١٩٧ خ)

عالَمِ اجسام‌

- مراد از عالم اجسام حوادث كون و فساد و جهان طبيعت است.

(از رسائل صدر ص ٣٥٢- مجموعه دوم مصنفات ص ٢٦٦- ٢٦٧)

عالَمِ اجسامِ مُجَرَّد

- (اصطلاح فلسفى) عالم حس و طبيعت و عالم عقل را صدرا عالم اجسام مجرده ناميده است كه موجودات در مراتب سير تكاملى خود ابتدا بدان عالم اتصال يابند كه آن را عالم حيوانى ادراكى ناميده‌اند و در آن عالم ماده نيست و مقدار هست.

(از رسائل ٣٥٢).

عالَمِ ارواح‌

- (اصطلاح فلسفى) مراد عالم عقول و نفوس مجرده است كه عالم جبروت و ملكوت مينامند (از مجموعه دوم مصنفات ص ٢٨٠، ١٩٧ رجوع به ارواح مجرده شود)

عالَمِ اشباح‌

- (اصطلاح فلسفى) رجوع باشباح شود.

عالَمِ اعراض‌

- (اصطلاح فلسفى) عالم اعراض در مقابل عالم حقايق و ذوات است و مراد عالم ماده و ماديات است كه قشر و عرض است و عالم عقول و ارواح لب و حقيقت آنها است عالم ماده و ماديات متقوم بعالم ارواح و مجردات بوده و خود پايدار بخود نمى‌باشند و قائم بعالم عقول‌اند بقيام صدورى چنانكه عالم عقول و نفوس كليه نسبت بعالم ربوى عالم اعراض‌اند و بالاخره هر يك از عوالم نسبت بعالم ما فوق خود عالم اعراضند.

عالَمِ افلاك‌

- (اصطلاح فلسفى) مراد فلك و فلكيات است رجوع بافلاك و (مجموعه دوم مصنفات ص ١٩٧) شود

عالَمِ إلهى‌

- (اصطلاح فلسفى) مراد عالم اسماء و صفات الهى است كه عالم قدس و سرمد و ازل هم ناميده‌اند (از اسفار ج ٣ ص ١٠٣)

عالَمِ امر

- (اصطلاح فلسفى) عالم مجردات را عالم امر هم مينامند كه بامر تكوينى الهى از كتم عدم بوجود آمده‌اند و بر حسب امر تكوينى دفعة واحده پديدار گشته‌اند صدر الدين گويد: بدان كه جميع صور جزئيه جسمانيه نمونه حقايق كليه‌اند كه موجود در عالم امر الهى و قضاى اويند و بنا بر اين مراد از عالم امر عالم قضا و عالم قدر و بالاخره عالم مجردات هم هست.

(از اسفار ج ٣ ص ٩٨، ٩٩، ١٠٠-