فرهنگ معارف اسلامى - سجادی، جعفر - الصفحة ١١١٦ - پاره از اصطلاحات تركيبى
(كشاف ص ٩٥٢).
صَلاةِ خَمس
- (اصطلاح فقهى) نمازهاى يوميه است.
صَلاةِ خَوف
- (اصطلاح فقهى) اين نماز را مقصور خوانند در سفر و حضر رجوع شود به (شرح لمعه ج ١ ص ٩٤) رجوع به نماز مضطر شود بهر حال يكى از موارد خوف نماز در جنگ است بدين ترتيب كه امام جماعت شروع ميكند به نماز خواندن يك دسته بوى اقتدا كنند و يك ركعت خوانند و بعد ميروند به جنگ و عده ديگر مىآيند يك ركعت ميخوانند و اين نماز قصر است رجوع شود به (شرح لمعه ج ١ ص ٩٤).
صَلاةِ شُكر
- (اصطلاح فقهى) نمازى است كه موقعى كه خدا نعمتى بكسى ارزانى داشت و يا نقمتى از و دفع كرد ميخواند و آن دو ركعت است.
(از شرح لمعه ج ١ ص ٨٢).
صَلاةِ ضُحى
- (اصطلاح فقهى) نماز چاشت است و متداول ميان مردم در اول نهار از نوافل دو نماز است يكى در اول روز بعد از طلوع آفتاب و بلند شدن باندازه يكى دو نيزه و آن را صلاة اشراق گويند و دگر بعد از بلند شدن آفتاب به اندازه ربع آسمان تا ظهر و اين را صلاة ضحى خوانند.
(كشاف ص ٩٤٩)
صَلاةِ عيدَين
- (اصطلاح فقهى) مراد صلاة فطر واضحى است صلاة عيدين در زمان حضور اما واجب است و در زمان غيبت مستحب است بطور جماعت و فرادى در هر دو عيد (عيد فطر و قربان) وقت اين دو نماز از طلوع شمس است تا زوال و قضا هم ندارند اگر فوت شد و مستحب است تا ارتفاع آفتاب تأخير شود و هر يك از اين دو نماز دو ركعتاند در ركعت اول قرائت حمد و سوره و بعد پنج مرتبه تكبير و بدنبال هر تكبيرى قنوت لازم است و در مرتبه ششم، تكبير ركوع گويد و ركوع كند و بعد سجود، و در ركعت دوم چهار تكبير گويد بعد از هر تكبير قنوت انجام دهد و تكبير پنجم براى ركوع گويد و هر نوع ذكر در قنوتات روا باشد و افضل آنها دعاى مأثور است كه در هر يك «اللهم اهل الكبرياء و العظمة و اهل الجود و الجبروت و اهل العفو و الرحمة و اهل التقوى و المغفرة أسألك بحق هذا اليوم الذى جعلته للمسلمين عيدا» و بعد از نماز دو خطبه خوانده شود مثل خطبه نماز جمعه و بعد از نماز است بر خلاف جمعه و در اين نماز سوره مخصوص و معينى نيست (از عروة ص ٣١٣- شرح لمعه ج ١ ص ٧٧).
رجوع به نماز عيدين شود.
صَلاةِ غُفَيلَه
- (اصطلاح فقهى) و آن دو ركعت باشد و محل آن بعد از مغرب و عشاء است، در ركعت اول بعد از حمد آيه وَ ذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنادى فِي الظُّلُماتِ خوانده شود و در ركعت دوم بعد از حمد آيه «وَ عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَيْبِ لا يَعْلَمُها إِلَّا هُوَ ..» خوانده شود و در قنوت گويد «اللهم انى اسألك بمفاتيح الغيب التى لا يعلمها الا انت ان تصلى على محمد و آل محمد و ان تفعل بى كذا و كذا» حاجت خود را ذكر