فرهنگ معارف اسلامى - سجادی، جعفر - الصفحة ٩٩٤ - س

كه در عهد ازل كه بنياد دوستى مى‌نهادند ارواح درويشان در مجلس انس بر بساط انبساط يك جرعه شراب‌ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ‌ نوش كردند، مقربان ملا اعلا جرعه نوشيدند.

گفتند، عالى همت قومى كه ازين شراب (از عده ج ١ ص ٧٦٣)

سُرادِقاتِ أعلى‌

سُرادِقاتِ جَلال- (اصطلاحات فلسفى) سُرادِقاتِ قُدرَت سُرادِقاتِ نُوريّه سرادق بمعنى خيمه و بارگاه و پوششى است كه بالاى صحن خانه كشيده ميشود و بمعناى غبار و دخان مرتفع است كه محيط به چيزى باشد و جمع آن سرادقات است و بالجمله بارگاه احديت را سرادقات اعلى و سرادقات نوريه و سرادقات قدرت گويند كه انوار الهى و صقع ربوبى است و سرادقات جلال هم ميگويند و حجب كبريائى و واسطه در فيض حق‌اند.

(اسفار ج ٣ ص ١٦٥- ش ص ٢٤٧- مجموعه دوم مصنفات ص ٢٥١)

سُرادِقُ القُدس‌

- (اصطلاح فلسفى) منظور شيخ اشراق عقل و عقول مقدسه‌اند و در نزد صوفيان نيز بدين معنى است چنانكه سرادقات نوريه هم بدين معنى است (از تلويحات ص ٩٣)

سَراىِ تَجريد

- (اصطلاح عرفانى) جهان مجردات است.

(از تفسير حدائق ص ٧٩١)

سَراچِه خاك‌

- جهان سفلى مادى.

سَرار

- (اصطلاح عرفانى) سرار عبارت از محاق سالك است در حق در موقع وصول تام.

(اصطلاحات خطى)

سِرِّ تَجَليَّات‌

- (اصطلاح ذوقى) سر تجليات شهود هر چيزى را در هر چيزى سر تجليات نامند.

شاه نعمت الله ولى گويد: