العبد ممنوع من التصرف مطلقا و المريض ممنوع مما زاد عن الثلث و يثبت الحجر على السفيه بظهور سفهه و ان لم يحكم الحاكم و لا يزول الحجر منه الا بحكمه» (از شرح لمعه ج ١ ص ٢١٨- ٢٢١)

حُجَّت‌

- (اصطلاح منطقى) حجت بمعناى غلبت است و استدلال خاصى است كه مثبت مقصود است و از آن رو كه موجب غلبه بر خصم ميشود حجت گويند از باب نامگذارى سبب باسم مسبب و آن يا استقرائى است و يا تمثيلى است رجوع به قياس شود.

(از دستور ج ٢ ص ١٤)

حُجَّةِ الزامى‌

- (اصطلاح منطقى) حجة الزامى مركب از مقدمات مسلمه نزد خصم است كه مقصود از آن اسكات و الزام خصم باشد.

(از كشاف ص ٢٨٤)

حجَّتِ إقناعى‌

- (اصطلاح منطقى)- حجت اقناعى حجتى است كه مفيد گمان باشد نه يقين و مقصود از آن گمان به مقصود باشد مانند متواترات و غيره كه قياس خطايى است.

(از دستور ج ٢ ص ١٤)

حَجِّ تَمَتُّع‌

- (اصطلاح فقهى) رجوع به حج شود.

حَجِّ قران‌

- (اصطلاح فقهى) رجوع به حج شود.

حُجَّةُ اللَّه‌

- (اصطلاح عرفانى) مراد از حجة الله انسان كامل است كه حجت حق بر خلق است كه فرمودند «فَلِلَّهِ الْحُجَّةُ الْبالِغَةُ» (از اصطلاحات فخر و تفسير حدائق ص ٣٩٤)

حُجَّةُ الإسلام‌

- (اصطلاح فقهى) به ضم حا پيشواى مذهبى را گويند و اين عنوان ابتدا بر امام غزالى فيلسوف و متكلم و عارف و فقيه اسلامى اطلاق شده است و بفتح حاء حجى است كه در اسلام واجب است و در مدت عمر براى هر فرد مستطيع يك مرتبه واجب است.

حُجَّتِ حَقّ بَر خَلق‌

- (اصطلاح عرفانى) و مراد انسان كامل است كه‌ «فَلِلَّهِ الْحُجَّةُ الْبالِغَةُ»

حُجَّتِ قَطعى‌

- (اصطلاح منطقى) حجت قطعى عبارت از حجتى است كه مفيد يقين باشد و مقصود از اقامه آن رسيدن به نتيجه قطعى باشد. (از دستور ج ٢ ص ١٤)

حُجَّتِ و سُنَّت‌

- (اصطلاح اصولى) در اصول رشاد آمده است.

سنت در لغت بمعنى آئين و طريقه است و در اصطلاح اماميه عبارت است از:

قول- فعل- تقرير معصوم- ولى در مذهب عامه، اقوال و افعال صحابه و تابعين نيز جزو سنت ميباشند.

و بهر حال هر گفتار و نگارشى كه از امور سه‌گانه فوق حكايت نمايد در عرف فقهاى ما خبر و يا حديث ناميده مى‌شود.

خبر و يا حديث بر دو نوع است متواتر و غير متواتر.

(اصول رشاد ص ٢٠٣).

حُجيَّةِ ظَنّ‌

- (اصطلاح اصولى) رجوع به انسداد باب علم و ظن شود و رجوع به (كفايه ج ٢ ص ٧٢- قوانين ص ٤٤٠) شود.

حُجيَّتِ قرآن‌

- (اصطلاح اصولى) يكى از مستندات احكام فقهى اسلامى قرآن است و آن اصيل ترين و پايه اصلى استناد