فرهنگ معارف اسلامى - سجادی، جعفر - الصفحة ١٢١٩ - ع

ع‌

عابِد

- (اصطلاح عرفانى) عابد كسى است كه پيوسته بر فرائض و نوافل و وظائف مداومت كند از براى ثواب اخروى و جمع آن عبادست.

(از كشاف ص ٩٤٩- عده ج ٤ ص ٢٣١).

عاتِقُ الثُّريا

- (اصطلاحات نجومى) يكى از ستارگان داخل در صورت ثريا بود.

(از مجمع الفلكى)

عاد

- (عرفانى) كنايت از تكبر و خودبينى است مأخوذ از قرآن مجيد است.

قوم عاد آنانند كه در اثر نفرين پيامبر آنها هلاك شدند.

در قرآن مجيد آمده است:

وَ أَمَّا عادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عاتِيَةٍ.

أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعادٍ، إِرَمَ ذاتِ الْعِمادِ.

فَأَمَّا عادٌ فَاسْتَكْبَرُوا فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِ‌. و كَذَّبَتْ عادٌ الْمُرْسَلِينَ‌.

نزد اهل حق و ذوق كنايت از كبر و غرور است.

مولانا گويد: