فرهنگ معارف اسلامى - سجادی، جعفر - الصفحة ١١٦٨ - ط
سطر دوم:
ثور، سرطان، سنبله، عقرب، جدى حمل ثور خشك و تر.
جوزا سرطان سرد و تر.
اسد سنبله هر دو خشك.
ميزان عقرب هر دو تر قوس جدى هر دو خشك.
دلو حوت هر دو تر بنا بر اين از حمل شروع كنند و بلا فاصله ثور كه برج دوم است زير آن نويسند و جوزا كه برج سوم است بالا و سرطان كه چهارم است زير آن تا دو سطر تمام شود.
(رجوع به التفهيم ص ٣١٧ شود)
طِباق
- (اصطلاح اهل بديع) و نوعى از تحسين معنوى است كه جمع ميان متقابلان باشد و خود بر دو قسم است يكى طباق ايجاب چنانكه گذشت ديگر طباق سلب كه جمع ميان دو فعل مصدر واحد باشد كه يكى مثبت و ديگرى منفى باشد يكى امر و ديگرى نهى مانند «وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ» و «فَلا تَخْشَوْهُمْ وَ اخْشَوْنِي» و «أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَماءُ بَيْنَهُمْ» (از تلخيص ص ١٧٦) در ابداع آرد: طباق آنست كه در كلام دو چيز متقابل آورند.
ربانى گرگانى گويد:
عالمى شادان كه دوش از دوريت غم داشتم
شام قدرى بود و من حياى عالم داشتم