فرهنگ معارف اسلامى - سجادی، جعفر - الصفحة ١٠٤٠ - ش

الموجودات مدرك باحدى الحواس مثل قولك هذا الرجل ..» (از رسائل ج ١ ص ٣١٣ و رجوع شود به تفسير ص ٧٧٩، ١٢٣٩، ١٢٨ اسفار ج ١ ص ٢٤)

شَخصيَّات‌

- (اصطلاح منطقى) قضاياى شخصيه قضايائى هستند كه موضوع آنها شخص و يك فرد معين باشد مثال «زيد عالم است» در مقابل محصورات كه موضوع آنها كل يا بعض است.

(از ش ص ١٠٢)

شِدَّت وَ ضَعف‌

- (اصطلاح فلسفى) مراد اختلاف بشدت و ضعف است رجوع شود به تشكيك.

شَديدُ القُوى‌

- (اصطلاح عرفانى) منظور جبرئيل است. و مأخوذ از قرآن كريم است كه فرمود عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُوى‌ ذُو مِرَّةٍ فَاسْتَوى‌ و يا فيوضات شديده حق است.

شَرّ

- (اصطلاح فلسفى) كلمه شر در فلسفه در مواردى چند استعمال شده است از جمله در مورد وجود و عدم كه فلاسفه اعدام و عدميات را شر ميدانند و آنچه وجودى و موجود باشد خير ميدانند رجوع به خير شود.

(از اسفار ج ١ ص ٨٣- مجموعه دوم مصنفات ص ٢٣٥- اسفار ج ٢ ص ١١١- شفا ج ٢ ص ٤٧٩، ٥٥٣ رسائل فلسفيه زكرياى رازى ص ١٧٩)

شرا

- (اصطلاح فقهى) بكسر شين و بمد و قصر يعنى خريدن و فروختن از لغات اضداد است.

(از كشاف ج ٢ ص ٨٨٦)

شَراب‌

- (اصطلاح عرفانى) شراب غلبات عشق را گويند با وجود اعمال كه مستوجب ملامت باشد و مخصوص اهل كمال است كه اخص‌اند در نهايت سلوك.

شاعر گويد: