فرهنگ معارف اسلامى - سجادی، جعفر - الصفحة ١٠٣٨ - ش

ترديد در حكم باشد در شبهه حكميه دائر بين وجوب و حرمت كه از تعارض نصين ناشى شده باشد قاعده تخيير جارى ميشود يعنى مكلف در انتخاب هر يك از طرفين شبهه مخير ميباشد- لكن همين كه يكى از طرفين را اختيار نمود ديگر نمى‌تواند از آن عدول نموده و طرف ديگر را اختيار كند- چه آنكه اگر اين تخيير دائم و مستمر باشد و مكلف بر حسب ميل خود گاهى جانب وجوب و زمانى جانب حرمت را اختيار نمايد در اين صورت حكم مردد بين دو امر الزامى، عملا باباحه مطلقه تبديل شده و با مقتضاى نفس تكليف كه دائر مدار وجوب و حرمت است مخالفت قطعيه بعمل مى‌آيد.

(اصول رشاد ص ٢٥٢)

شِبهِ ظَرف‌

- (اصطلاح ادبى) جار و مجرور را گويند.

شِبهِ فِعل‌

- (اصطاح ادبى) مشتقاتى كه عمل فعل كنند شبه فعل گويند مانند اسم فاعل و مفعول و تفضيل و صفت مشبهه و مصدر (از كشاف ج ٢ ص ١١٤٣).

شِبهِ عَمد

- (اصطلاح فقهى) رجوع به قصاص و قتل شود.

شَبيبِيَّه‌

- (كلامى).

منسوب به شبيب بن يزيد شيبانى مكنى بابو الصحارى است اين گروه را صالحيه نيز نامند.

اينان قائل بجواز امامت زنانند و قائل بامامت ام شبيب‌اند پس از قتل شوهرش شبيب بن يزيد.

(شبيب بضم شين و فتح باء)- (از مختصر الفرق ص ٩٠، ٩١)

شَبيهِ نَوعى‌

- (فلسفى) توليد مثل و مثل نوعى است‌

شَبِ هجر

- (اصطلاح عرفانى) شب هجر فراق و جدائى از محبوب است.

كمال الدين مسعود خجندى گويد: