فرهنگ معارف اسلامى - سجادی، جعفر - الصفحة ١٠٣٤ - ش
(از شرح لمعه ج ١ ص ٢١١٢- ٢٢٠).
شاهِدِ عادِل
- (اصطلاح فقهى) رجوع به قضا شود.
شاهين
- (اصطلاح نجومى) از نامهاى عقاب است يعنى عقاب را به فارسى شاهين گويند و در جاى خود آمده است كه نير- العقاب را نسر طائر نامند.
شايگان
- (اصطلاح ادبى) رجوع بايطاء شود.
شُئُون
- (اصطلاح عرفانى) شئون صور عالم است در مرتبت تعين اول زيرا عالم را سه موطن است موطن اول كه تعين اول و شئون اول نامند، موطن دوم كه تعين دوم و اعيان ثابته نامند، موطن سوم كه تعين در خارج است كه اعيان خارجيه نامند.
(از كشاف و ص ٧٨٧).
و شئون ذاتيه عبارت از نقوش اعيان و حقايق در ذات احديت است كه ظاهر شود در حضرت واحديت و منفعل شود بعلم.
(از كشاف ص ٧٨٧).
جامى گويد:
بود جمله شئون حق ز ازل
مندرج در تعين اول.
همه با لذات متحد با هم
همه در ضمن يكديگر مدغم
همه در ستر جمع متوارى
همه از فرق و حكم او عارى.
در ميانشان تعدد و تمييز
خارجا مقتضى و علما نيز
بعد از آن در تعين ثانى
شد مفصل شئون پنهانى.
شد حقايق ز يكدگر ممتاز
امتيازى درون پرده راز
امتيازى ز روى علم فقط
ز امتيازات خارجى منحط
در پى آن حقايق مذكور
آمد از موطن بطون بظهور
عكس باطن نمود در ظاهر
گشت امكان، وجوب را ساتر
واجب از عكس صورت باطن
منصبغ سد بصبغ هر ممكن