تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٩١ - فروش اعيان متنجسه

بلى، البتّه سگ شكارى را از اينحكم استثناء فرموده است.

شرح مطلوب‌

قوله: و يجوز له الانتفاع به: ضمير در « له » به مالك راجع است.

قوله: من حيث كونه فى معرض القتل: ضمير در « كونه » به مرتدّ فطرى راجع است.

قوله: ثمّ اختار الجواز: ضمير در « اختار » به شهيد ثانى در مسالك راجع است.

قوله: لبقاء ماليّته: يعنى ماليّة الفطرى.

قوله: انّه يجوز بيعه: ضمير در « انّه » بمعناى « شأن » بوده و اين عبارت دليل است براى جواز رهن فطرى.

قوله: و الآخر قد لا يتوب: يعنى و المرتد الآخر و مقصود از آن مرتد ملّى است.

قوله: ثمّ اختار الجواز: ضمير فاعلى در « اختار » به محقّق ثانى راجع است.

قوله: ينشاء من تضادّ الحكمين: علّت است براى عدم جواز بيع مرتد.

قوله: و من بقاء الملك: علّت است براى جواز بيع مرتد.

قوله: ثمّ ذكر المحارب الّذى: ضمير فاعلى در « ذكر » به مرحوم علّامه در تذكره راجع است.

قوله: لوقوعها بعد القدرة عليه: علّت است براى « لا تقبل توبته».

قوله: و استدلّ على جواز بيعه: ضمير فاعلى در « استدلّ » به مرحوم علّامه در تذكره عود مى‌كند.

قوله: بما يظهر منه جواز بيع المرتدّ: ضمير در « منه » به استدلال علّامه راجع است.

قوله: و جعله نظير المريض الخ: ضمير فاعلى در « جعله » به مرحوم علّامه و ضمير مفعولى به مرتد راجع بوده و اين عبارت معطوف است بر « استدلّ » .

قوله: للوجه المتقدّم: مقصود تضادّ حكمين يعنى جواز بيع و وجوب قتل مى‌باشد.