تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٠٤ - ادله داله بر اصالة حرمة الانتفاع در نجس العين

ترجمه:

تضعيف استدلال باجماع‌

سپس مرحوم مصنّف مى‌فرمايند:

امّا توهّم اجماع بر تحريم انتفاع از متنجّس، بايد بگوئيم:

اين توهّم و خيال مدفوع است چه آنكه از ظاهر كلمات بسيارى از علماء استفاده مى‌شود كه انتفاع بردن از متنجّسات اجمالا جايز و مشروع است لذا از باب نمونه به ذكر چند عبارت از بعضى اكتفاء مى‌شود:

نقل پاره‌اى از كلمات‌

مرحوم شيخ طوسى در كتاب مبسوط مى‌فرمايند:

فضله و سرگين حيوان غير مأكول اللّحم و نيز عذره انسان و فضولات سگها را نمى‌توان فروخت ولى بمنظور انتفاع در زراعات و تاكستانها و تقويت ريشه‌هاى درختان جايز است آنها را مورد استفاده قرار دهند بدون آنكه در اينحكم بين اصحاب اختلافى باشد.

و مرحوم علّامه در كتاب تذكره فرموده:

حفاظت و نگاهدارى اعيان نجسه بمنظور فائده‌اى از فوائد جايز است.

و در كتاب قواعد شبيه بهمين عبارت را فرموده.

و مرحوم محقّق ثانى در كتاب جامع المقاصد علّامه (ره) را بر اين رأى تأييد و تقرير نموده و فقره‌اى بر آن اضافه كرده و فرموده است:

ولى اين معنا اعيان نجسه را مال قرار نداده بطورى كه بتوان در مقابلشان مالى ديگر قرار داد.

و نيز مرحوم علّامه در كتاب مختلف باب اطعمه و اشربه مى‌فرمايند:

موى خوك را مى‌توان بطور مطلق مورد استعمال قرار داد.

و سپس در مقام استدلال مى‌فرمايند:

زيرا نجاست آن مانع از انتفاع نمى‌باشد چه آنكه در آن منفعتى است خالى از ضرردنيوى و عقوبت اخروى.