بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩٩ - ٣/ ٧ سراى امنيت

نمى‌هراسند.

٦٧ امام على عليه السلام: بهشت، سراى امنيّت است.

٦٨ امام على عليه السلام: برادران ما را كه خون‌هايشان در صفّين ريخته شد، چه گزند كه امروز، زنده نباشند، كه غصّه بخورند و آب‌هاى تيره بنوشند؟! به خدا سوگند كه آنان، به ديدار خدا شتافتند و خداوند، مزدشان را كامل عطايشان فرمود و آنان را كه [در اين دنيا] بيم داشتند، در سراى امنيّت جاى داد.

٦٩ امام على عليه السلام: اگر به خدا ايمان آورى و از حرام‌هايش پرهيز كنى، تو را در سراى امنيّت جاى مى‌دهد، و اگر او را خشنود گردانى، تو را غرق در خشنودى مى‌گردانَد.

٧٠ امام على عليه السلام: «و كسانى كه از پروردگار خويش پروا كردند، گروه گروه، به سوى بهشت برده مى‌شوند»، در حالى كه از كيفر، در امان‌اند و سرزنش نمى‌شوند و از آتش، دور داشته مى‌شوند و در سرا [ى جاويدان‌] آرام مى‌گيرند و از جايگاه و آرامگاه [هميشگى خود،] خشنودند.

٧١ امام صادق عليه السلام: مردم، خداوند عز و جل را بر سه گونه مى‌پرستند: گروهى، او را براى پاداشش مى‌پرستند كه اين، پرستشِ آزمندان است و آزمندى است. گروهى ديگر، او را از بيم آتش مى‌پرستند كه اين، پرستشِ بندگان است و ترسيدن است؛ ليكن من، او را از سرِ عشق به او مى‌پرستم كه اين، پرستش جوان‌مردان است و امنيّت است؛ چرا كه او عز و جل مى‌فرمايد: «و آنان در آن روز، از ترس در امان‌اند». «بگو: اگر خدا را دوست مى‌داريد، از من پيروى كنيد تا خدا نيز شما را دوست‌