بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٣٩ - د - نشانه اخلاص، دورى كردن از حرام هاست

٤٣٩ ثواب الأعمال‌- به نقل از ابو هريره و عبد اللَّه بن عبّاس-: پيامبر خدا فرمود: «اى مردم! هر كس خداى عز و جل را در حالى ديدار كند كه از سرِ اخلاص، گواهى دهد كه معبودى جز خداى يكتا نيست و اين اخلاصش را آميخته به چيزى نگرداند، به بهشت مى‌رود».

على بن ابى طالب برخاست و گفت: اى پيامبر خدا! پدر و مادرم به فدايت! چگونه آن را با اخلاص بگويد و چيزى با آن نياميزد؟ اين را برايمان بيان نما تا بدانيم.

فرمود: «باشد. آزمندى به دنيا، و گرد آوردن آن از ناروا، و خرسندى نسبت به آن. مردمانى هستند كه سخنان نيكان را مى‌گويند؛ امّا چون ستمگران و تباهكاران، رفتار مى‌كنند. پس هر كه خداى عز و جل را ديدار كند و چيزى از اين خصلت‌ها در او نباشد و بگويد:" لا إله إلّااللَّه"، به بهشت مى‌رود، و اگر دنيا را گرفت و آخرت را رها كرد، دوزخى خواهد بود».

٤٤٠ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هيچ بنده‌اى هرگز از روى اخلاص، «لا إله إلّااللَّه» نمى‌گويد، مگر آن كه درهاى آسمان به رويش باز مى‌شوند تا آن كه اين كلمه به عرش رسد، البتّه تا آن گاه كه از گناهان بزرگ، دورى كرده باشد.

٤٤١ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس بگويد: «لا إله إلّااللَّه» و آن را سپرى براى ارتكاب چيزى از گناهان بزرگ قرار ندهد، قطعاً اهل بهشت است.

٤٤٢ سنن سعيد بن منصور- به نقل از مجاهد-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله زمانى كه ره‌سپار تبوك شد، فرمود: «فقط كسى با ما بيايد كه مركبى نيرومند دارد».

مردى سوار بر اشترى جوان و سركش، ره‌سپار شد. اشتر، او را زمين زد و گردنش شكست و مُرد. مردم گفتند: شهيد! شهيد!