بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٧٩ - ٤/ ١٧ مركب بهشت

١٨٣ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: بهشتيان، سوار بر ماده اشترانى كه بر پشت آنها تُشك نهاده شده است، به ديدار يكديگر مى‌روند. بالانشينان بهشت، به ديدن پايين‌تر از خود مى‌روند؛ ولى كسانى كه پايين‌تر از آنهايند، نمى‌توانند به ديدار بالانشينان بروند، مگر آنان كه به خاطر خدا، يكديگر را دوست مى‌داشته‌اند. اينان در هر جاى بهشت كه بخواهند، يكديگر را ديدار مى‌كنند.

١٨٤ سنن الترمذى‌- به نقل از ابو ايّوب-: باديه‌نشينى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: اى پيامبر خدا! من اسب، دوست دارم. آيا در بهشت، اسب هم هست؟

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «اگر به بهشت بُرده شوى، اسبى از ياقوت برايت مى‌آورند كه دو بال دارد و تو را بر آن سوار مى‌كنند. آن اسب، تو را به هر كجا كه بخواهى، پرواز مى‌دهد».

١٨٥ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌- به امام على عليه السلام در باره مقام شيعيان او-: آنان در روز رستاخيز، در حالى كه زبانشان به ذكر «لا إله إلّااللَّه، محمّدٌ رسولُ اللَّه، علىُّ بن أبى طالب حجّةُ اللَّه» گوياست، از گورهايشان بيرون مى‌آيند. پس برايشان حلّه‌هاى سبز بهشتى و پيشانى‌بندهاى جواهرنشان بهشتى و تاج‌هاى بهشتى، و ماده اشتران نژاده بهشتى آورده مى‌شود. آن گاه بر تن هر يك از آنان، حلّه‌اى سبز مى‌پوشانند و تاج شاهى و پيشانى‌بندِ بزرگى بر سرش مى‌نهند و سپس بر ماده اشتران نژاده، سوارشان مى‌كنند و در بهشت به پرواز در مى‌آيند.

١٨٦ مسند ابن حنبل‌- به نقل از نعمان بن سعد-: نزد على عليه السلام نشسته بوديم كه اين آيه را خواند: «روزى را [ياد كن‌] كه پرهيزگاران را به سوى [خداى‌] رحمان، گروه گروه، محشور مى‌كنيم» و فرمود: «نه، به خدا! آنان، پياده محشور نمى‌شوند. گروه‌ها پياده محشور نمى‌شوند؛ بلكه سوار بر ماده اشتران- كه خلايق، نظير آنها را