٥٧ المستدرك على الصحيحين‌- به نقل از سعيد بن ابى هلال-: از ابو جعفر امام باقر عليه السلام شنيدم كه اين آيه را تلاوت كرد: «و خداوند، به سراى سلامت، فرا مى‌خواند و هر كه را بخواهد، به راه راست، هدايت مى‌كند».

سپس فرمود: «جابر بن عبد اللَّه برايم نقل كرد كه: روزى پيامبر خدا بيرون آمد و فرمود:" خواب ديدم كه جبرئيل، بالاى سر من و ميكائيل، پايين پاى من است و يكى از آن دو به ديگرى مى‌گويد: برايش مثالى بزن.

او گفت: بشنو. گوشت شنوا باد! و در ياب، دلت در يابنده باد! حكايت تو و امّتت، همچون حكايت پادشاهى است كه سرايى را بگيرد و در آن سرا، اتاقى بسازد و در آن اتاق، خوانى بگسترد. سپس فرستاده‌اى بفرستد تا مردمان را به خوراكشان فرا خواند. پس شمارى از ايشان، دعوت فرستاده را مى‌پذيرند و شمارى نمى‌پذيرند. خداوند، همان پادشاه است و آن سرا، اسلام است و آن خانه، بهشت و تو- اى محمّد-، آن فرستاده‌اى. هر كه دعوت تو را پاسخ دهد، به اسلام در مى‌آيد، و هر كه به اسلام در آيد، به بهشت مى‌رود، و هر كه به بهشت رود، از [خوان‌] آن مى‌خورد"».

٥٨ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: چون روز رستاخيز شود، خداوند، آفريدگان را گِرد مى‌آورد و بانگ دهنده‌اى ندا مى‌دهد كه: بخشايشگران، برخيزند!

پس، گروهى از مردم، بر مى‌خيزند و فرشتگان، به پيشوازشان مى‌روند و آنان را به بهشت، مژده مى‌دهند و مى‌گويند: اين بخشايشگرىِ شما چه بوده كه به سبب آن، پيش از حسابرسى، به بهشت مى‌رويد؟

آنها مى‌گويند: ما چنان بوديم كه از هر كه بر ما ستم مى‌كرد، گذشت مى‌كرديم و به هر كه از ما مى‌بُريد، مى‌پيوستيم و با هر كه به ما نادانى روا مى‌داشت [و گستاخى مى‌نمود]، بردبارى مى‌ورزيديم.

پس، بديشان گفته مى‌شود: به بهشت در آييد، كه چه نيكوست مزد عمل كنندگا ن!

سپس، ندا دهنده‌اى ندا مى‌دهد كه: اهل شكيبايى، برخيزند! پس، گروهى از مردم، بر مى‌خيزند و فرشتگان، به پيشوازشان مى‌روند و آنان را به بهشت، مژده مى‌دهند و مى‌گويند: اين شكيبايى شما، چه بوده كه به سبب آن، پيش از حسابرسى، به بهشت مى‌رويد؟