بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٨١ - ١٠ تكذيب حديث به وسيله امام على عليه السلام

١٠. تكذيب حديث به وسيله امام على عليه السلام‌

نكات ياد شده، هنگامى كه در كنار گزارش امام على عليه السلام در جريان جنگ جمل- كه به شدّت، حديث «عشره مبشَّره» را تكذيب فرمود- قرار مى‌گيرد، هر پژوهشگر منطقى‌اى را به يقين مى‌رساند كه حديث «عشره مبشَّره» نادرست است. متن گزارش، چنين است كه سُلَيم بن قيس مى‌گويد:

هنگامى كه امير مؤمنان عليه السلام در جنگ جمل با اهل بصره برخورد كرد، زبير را صدا زد كه: «به سوى من بيا». زبير به همراه طلحه بيرون آمد. على عليه السلام به آنها فرمود: «شما دو تن و همه صاحبان دانش از خاندان محمّد، و عايشه دختر ابو بكر، مى‌دانيد كه همه اهل جمل، بر زبان پيامبر صلى الله عليه و آله نفرين شده‌اند و ناكام، كسى است كه دروغ بندد».

آن دو گفتند: چگونه نفرين شده‌ايم، در حالى كه ما بدرى و بهشتى هستيم؟!

على عليه السلام فرمود: «اگر يقين داشتم كه شما بهشتى هستيد، هرگز جنگيدن با شما را روا نمى‌دانستم».

زبير گفت: آيا خبر سعيد بن عمرو را نشنيده‌اى كه از پيامبر صلى الله عليه و آله شنيده كه مى‌فرمود: «ده نفر از قريش، در بهشت‌اند»؟

على عليه السلام فرمود: «اين را شنيدم كه عثمان در زمان خلافتش حديث مى‌كرد».

زبير گفت: آيا آن را دروغ بستن بر پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌دانى؟

على عليه السلام فرمود: «تو را از چيزى خبردار نمى‌كنم، مگر آن كه نام آنها را ببرى».

زبير گفت: ابو بكر، عمر، عثمان، طلحه، زبير، عبد الرحمان بن عوف، سعد بن ابى وقّاص، ابو عبيدة بن جرّاح و سعيد بن عمرو بن نفيل.

على عليه السلام فرمود: «نُه نفر شمردى. پس دهمى كيست؟».

گفت: تو.

على عليه السلام فرمود: «اقرار كردى كه من از اهل بهشتم؛ ولى آنچه را در باره خود و يارانت ادّعا كردى، من نمى‌پذيرم و منكِر آن هستم».