مى‌گردند- و ميوه، از هر چه اختيار كنند و از گوشت پرنده، هر چه بخواهند. و حوريان چشم‌درشت، مِثل لؤلؤ نهان شده [در ميان صدف‌] اند. پاداشى است براى آنچه به جاى مى‌آوردند. در آن جا نه بيهوده‌اى مى‌شنوند و نه [سخنى‌] گناه‌آلود. سخنى جز سلام و درود نيست. و يارانِ راست، چه ياران راستى! در [زير] درختان كُنار بى‌خار، و درختان موز كه ميوه‌شان خوشه خوشه چيده شده‌اند، و سايه‌اى كشيده و آبى ريزان و ميوه‌اى فراوان- كه نه تمام شدنى است و نه قدغن-، و [با] همخوابگانى بلندبالا. ما آنان را پديد آورده‌ايم، چه پديد آوردنى! و ايشان را دوشيزگانى قرار داديم شوى‌دوستِ همسال، براى يارانِ راست، كه گروهى از پيشينيان‌اند و گروهى از پسينيان».

«و امّا اگر از مقرّبان باشد، [در] آسايش و راحت و بهشتِ پر نعمت است. و امّا اگر از ياران راست باشد، از ياران راست، بر تو سلام باد!».

«به راستى كه نيكان، در ناز و نعمت‌اند. بر تخت‌ها [نشسته و] مى‌نگرند. در چهره‌هايشان طراوت نعمت را در مى‌يابى. از باده‌اى مهر شده، نوشانيده مى‌شوند كه مُهر آن، مُشك است- و در اين [نعمت‌ها]، رقابت كنندگان بايد بر يكديگر پيشى بگيرند- و تركيبش از [چشمه‌] تسنيم است؛ چشمه‌اى كه مقرّبان، از آن مى‌نوشند».

«سپس اين كتاب را به آن بندگان خود كه برگزيده بوديم، به ميراث داديم. پس برخى از ايشان بر خود، ستمكارند و برخى از ايشان، ميانه‌روند و برخى از آنان، در كارهاى نيك، به خواست خدا پيش‌گام‌اند و اين است فضل بزرگ. بهشت‌هاى عَدْنى (دست نخورده‌اى) كه به آنها وارد خواهند شد، در آن جا با دستبندهايى از زر و مرواريد، زيور مى‌يابند و در آن جا جامه‌شان پرنيان است، و مى‌گويند: «ستايش، خدايى را كه اندوه را از ما بزدود. به راستى كه پروردگار ما، آمرزگار و حق‌شناس است؛ همان خدايى كه به فضل خويش، ما را در سرايى ابدى جاى داد كه در آن، رنجى به ما نمى‌رسد و در آن، درماندگى‌اى به ما دست نمى‌دهد»».

حديث‌

٩٠٠ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌- در باره اين سخن خداى متعال: «سپس اين كتاب را به آن بندگان خود كه برگزيده بوديم، به ميراث داديم. پس برخى از ايشان بر خود، ستمكارند و برخى از