بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٣٧ - فصل چهاردهم موانع ورود به بهشت

٨١٦ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: شرابخوار و دائم الخَمر و نافرمان از پدر و مادر و پير مومشكى‌[١] و ديّوث و قلّاع يا همان گزمه، و زَنّوق يا همان ابنه‌اى، و خَيّوف يا همان كفن‌دزد، و باجگير و خويشاوندگُسَل و قَدَرى‌مذهب، به بهشت نمى‌روند.

٨١٧ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداوند عز و جل چون بهشت را آفريد ...، به آن فرمود: «سخن بگو» و بهشت گفت: معبودى جز تو زنده جاويدان نيست. خوش‌بخت، كسى كه به من وارد شود!

خداوند عز و جل فرمود: «به عزّت و عظمت و جلالم و بلندى جايگاهم، سوگند كه شرابخوار و دائم الخمر و قَتّات يا همان سخن‌چين، و ديّوث يا همان قَلتَبان، و قَلّاع يا همان گزمه، و زَنّوق يا همان ابنه‌اى، و خَيّوف يا همان كفن‌دزد، و باجگير و كسى كه پيوند خويشى مى‌بُرد، و قَدَرى‌مذهب، به بهشت در نمى‌روند».

٨١٨ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: بهشت بر سه كس، حرام است: بر منّت‌گذار و بر غيبت كننده و بر مى‌گسار.

٨١٩ امام على عليه السلام: بهشت بر سه كس، حرام است: سخن‌چين و قاتل و بر مى‌گسار.

٨٢٠ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: سه كس‌اند كه وارد بهشت نمى‌شوند: بدرفتار با پدر و مادر،

[١]. كسى كه با وجود پيرى و سال‌خوردگى، موى سر و ريشش را سياه رنگ مى‌كند.