بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٣١ - فصل چهاردهم موانع ورود به بهشت
فرمود: «هر شكمفراخِ بدخوى پرخور پرنوش بىرحم ستمگر ناكس».
٨٠٤ الدرّ المنثور- به نقل از عبد الرحمان بن غنم-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «جَوّاظ و جَعظَرى و عُتُلّ زنيم، به بهشت نمىروند».
مردى از مسلمانان گفت: جَوّاظ و جَعظَرى و عُتُلّ زنيم چيستند؟
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «جَوّاظ، كسى است كه گرد مىآورد و دريغ مىورزد.
زبانه آتش، او را فرا مىخواند؛ همان آتشى كه پوست از سر مىكَنَد. جَعظَرى، تندخوى سختدل است. خدا فرمود: «پس به رحمتى از جانب خدا بود كه با آنان نرمخو شدى، و اگر تندخو و سختدل بودى، قطعاً از پيرامونت پراكنده مىشدند». و عُتُلّ زنيم، يعنى درشتخوى شكمفراخ تندرست پرآشامِ برخوردار از خوراك و نوشاك، و ستمگر به مردم».
٨٠٥ امام على عليه السلام: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله زمانى كه فاطمه را به همسرىام در آورد، به من سفارش كرد و فرمود: «از دروغ بپرهيز» تا آن كه فرمود: «و از غيبت و سخنچينى، دورى كن؛ زيرا غيبت، روزه را باطل مىكند و سخنچينى، سبب عذاب قبر مىشود، و غيبت كننده، از بهشت، محروم است».
٨٠٦ امام باقر عليه السلام: بهشت بر خبركشان[١] و سخنچينان، حرام شده است.
[١]. واژه« قَتّات» در متن عربى، به معناى سخنچين يا كسى است كه دزدكى به صحبتهاى مردم گوش مىدهد، خواه آن را به ديگران منتقل كند يا نكند و يا كسى است كه سخنان مردم را گوش مىكند و آن را به دشمنشان اطّلاع مىدهد( لسان العرب).