بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٢٥ - يج - و اين چند عامل

٦١٩ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: اهل بهشت، هر ژوليده گرد گرفته ژنده‌پوشى است كه كسى به او اهمّيت نمى‌دهد؛ همان كسانى كه هر گاه از فرمان‌روايان اجازه [ى ورود] بخواهند، به آنان اجازه نمى‌دهند و هر گاه از زنى خواستگارى كنند، جواب رد مى‌شنوند و هر گاه سخن بگويند، كسى به سخنشان گوش نمى‌دهد. نيازهايشان در سينه‌هايشان بى‌قرارى مى‌كند. اگر در روز رستاخيز، نور يكى از آنها در ميان مردم تقسيم شود، به همه آنها مى‌رسد.

٦٢٠ تاريخ بغداد- به نقل از انَس-: مردى گفت: اى پيامبر خدا! چه كسى اهل بهشت است؟

فرمود: «هر شخص ساده و نرم و آرام و خون‌گرم (خودمانى)».

٦٢١ امام على عليه السلام: همانا اهل بهشت، هر مؤمن نرم و ملايمى است.

٦٢٢ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: آيا شما را از كسى آگاه كنم كه بر آتش حرام است، يا كسى كه آتش بر او حرام است؟ بر هر شخص خون گرم ساده و ملايمى.

٦٢٣ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر شخص ساده و نرم و ملايم و خون‌گرم با مردم، بر آتش، حرام شده است.

٦٢٤ المنتخب من مسند عبد بن حُمَيد- به نقل از ابو هريره-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود:

«سوگند به آن كه جانم در دست اوست، به بهشت نمى‌رود، مگر مهربان».

گفتيم: همه ما مهربانيم، اى پيامبر خدا!

فرمود: «مهربانى، اين نيست كه فردى از شما با نزديكانش مهربان باشد؛