بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٣٥ - ج - شرط اخلاص
٤٣٢ مسند ابن حنبل- به نقل از ابو موسى-: با عدّهاى از قوم خود به نزد پيامبر صلى الله عليه و آله رفتيم كه فرمود: «بشارت باد شما را و بشارت دهيد ديگر مردمانتان را كه هر كس صادقانه شهادت دهد كه معبودى جز خداى يكتا نيست، به بهشت مىرود!».
٤٣٣ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: «لا إله إلّااللَّه»، بنده را از خشم خدا در امان مىدارد، تا زمانى كه منفعت دنيايشان را بر دينشان ترجيح ندهند؛ ولى اگر چنين كردند و سپس گفتند: «لا إله إلّااللَّه»، خداوند مىفرمايد: دروغ مىگوييد.
ج- شرط اخلاص
٤٣٤ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس بميرد، در حالى كه با خلوص دل، گواهى دهد كه معبودى جز خداى يكتا نيست، اميدوارم كه خداوند عز و جل او را عذاب نكند.
٤٣٥ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله- به نقل از جبرئيل عليه السلام-: خداى عز و جل فرمود: «منم من، خدا. معبودى جز من نيست. پس مرا بندگى كنيد. هر يك از شما كه با گواهىِ خالصانه به اين كه معبودى جز خداى يكتا نيست، نزد من آيد، به دژ من وارد شده است و هر كس به دژ من وارد شود، از عذابم در امان است».
٤٣٦ التوحيد- به نقل از عبد السلام بن صالح، ابو صَلت هَرَوى-: زمانى كه امام رضا عليه السلام از نيشابور كوچ كرد، من همراه ايشان بودم و بر ماده استرى خاكسترى سوار بود.
ديدم كه محمّد بن رافع و احمد بن حرب و يحيى بن يحيى و اسحاق بن راهويه و عدّهاى از عالمان، در بهارْ محلّه، لگام استر ايشان را گرفتند و گفتند: تو را به حقّ پدران پاكت، حديثى از پدر بزرگوارت براى ما باز گوى.